جستجو
Close this search box.
پخش ویدیو

رابعۀ بلخی

رابعه دختر کعب قزداری شاعربانوی و مادر شعر فارسی در نیمۀ نخست سدۀ چهارم هجری در بلخ چشم به‌جهان گشود. او از زنان عارف، نقاش، شهسوار و شمشیر زن در تاریخ خراسان است. فضایل و کمالات او را کسانی چون رودکی، پدر شعر فارسی و شیخ فریدالدین عطار نیشاپوری وصف کرده‌اند. پدر رابعه از امرای محلی دولت سامانی در بلخ، سیستان، کندهار و بست بود. او در  رکاب پدر به شهرها و بلاد مختلف خراسان سفر کرده است. رابعه در میدان نبرد در برابر دشمنان در دفاع از بلخ شرکت می‌کرد و می‌رزمید. از رابعه اشعار تغزلی و غنایی زیاد به یادگار مانده است. براساس برخی از منابع تاریخی، او با رودکی از نزدیک دیدار و مشاعره داشته است. برداشت‌های تنگ‌نظرانۀ مردم در آن روزگار باعث شد تا عشق مجازی رابعه که در سراسر اشعار او نمایان است را به عشق حقیقی تفسیر کنند و به اتهام روابط عاشقانه با بکتاش از غلامان برادر او حارث، در سال ۳۲۹ هجری توسط برادرش در حمام به قتل برسد. توجه عطار به رابعه بلآخره بابی را در عرفان گشود که به «عرفان رابعه» مسما گردید.

اشتراک گزاری از این طریق:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فراخوان