لطیف ناظمی در ۲۱ ثور/اردیبهشت سال ۱۳۲۵ هجری خورشیدی در شهر هرات به دنیا آمد. آموزشهای ابتدایی را در دبستان سلطان غیاثالدین هرات به پایان رساند و سپس برای ادامهی تحصیل به کابل رفت. او در دانشکدهی ادبیات دانشگاه کابل در رشتهی زبان و ادبیات فارسی تحصیل کرد و در سال ۱۳۴۸ هجری خورشیدی مدرک کارشناسی بدست آورد.
پس از فراغت از تحصیل، کار خود را در وزارت اطلاعات و فرهنگ آغاز کرد و در بخشهای مختلف این وزارت، از جمله ریاست نشرات رادیو افغانستان، به فعالیت پرداخت. در همین دوره، به کادر علمی دانشکدهی ادبیات دانشگاه کابل پیوست و همزمان به تدریس ادبیات مشغول شد. اندکی بعد، در چارچوب یک مأموریت علمی، به دانشگاه هومبولت آلمان دعوت شد و بیش از دو سال بهعنوان استاد مهمان در آنجا به تدریس ادبیات فارسی پرداخت.
در اواخر دههی شصت خورشیدی، ناظمی به آلمان مهاجرت کرد و در همانجا به زندگی و فعالیتهای فرهنگی و ادبی ادامه داد. او با وجود دوری از کشور، نوشتن و پژوهش را پی گرفت و کار ادبی را متوقف نکرد. در همین دوره، بخش مهمی از فعالیتهای فکری و ادبی او در فضای مهاجرت شکل گرفت.
ناظمی سرودن شعر را با قالبهای سنتی مانند قصیده و غزل آغاز کرد و در همان سالهای نخست در این قالبها به تجربه و مهارت رسید. سپس به شعر نو روی آورد و در ادامه به سبک نیمایی نیز پرداخت. او در سالهای بعد تجربههایی در شعر سپید و شعر منثور نیز داشت. از جمله سرودههای او میتوان به دفترهای «سایه در مرداب»، «باد در فانوس»، «در بیشههای باد»، «از باغ تا غزل» و «آیینهها دروغ نمیگویند» اشاره کرد.
در کنار شعر، لطیف ناظمی در نثر و نقد ادبی نیز فعالیتهای ارزشمندی انجام داده است. کتاب «مقدمهای بر داستاننویسی معاصر» از آثار گرانسنگ او در حوزهی نثر است که در آن به مبانی و اصول داستاننویسی پرداخته شده است. او همچنین در نقد ادبی نیز مقالات با ارزشی دارد که آنها به بررسی متون و جریانهای ادبی پرداخته است.
لطیف ناظمی از چهرههای شناختهشدهی ادبیات معاصر فارسی بهشمار میرود که در شعر، نثر و نقد ادبی نام بلندی دارد. کار او در امتداد پیوند میان سنت ادبی فارسی و تجربههای نو در شعر و نقد ادبی قرار میگیرد و بخش مهمی از فعالیتهای او در ادامهی زندگی در مهاجرت شکل گرفته است.
