رشیدالدین فضلالله همدانی، در حدود سال ۶۲۹ خورشیدی در همدان زاده شده، از برجستهترین طبیبان خراسان در پایان سده هفتم خورشیدی بود. او به دستور غازان خان، ایلخان مغول، کتاب ارزشمند جامعالتواریخ را تالیف کرد و در دوران وزارت خود بناهای علمی و آموزشی بسیاری از جمله ربع رشیدی در تبریز را پایهگذاری نمود. رشیدالدین در خانوادهای پزشک متولد شد و از کودکی در علوم مختلف و به ویژه علم طب تربیت یافت. پدرش، عمادالدوله ابوالخیر، او را برای ورود به خدمت در دستگاه ایلخانی آماده کرد. رشیدالدین به عنوان طبیب وارد دربار اباقاخان شد و در کنار ایفای وظایف طبابت، به تدریج در امور اداری و دیوانی نیز نفوذ یافت. پس از سلطنت اولجایتو، در سال ۶۹۱ خورشیدی به مقام وزارت ایلخانان منصوب شد. او پزشک برجستهای بود و تجربه عملی خود را با دانش نظری تلفیق میکرد. رسالههای او شامل مسایل پزشکی، داروشناسی و بیماریهایی مانند آبله بود و نشاندهنده جامعیت دانش او در علم پزشکی است. برعلاوه کتاب التشریح او، کتاب بیان الحقایق را نوشت که رسالهای شامل مسائل کلامی و پزشکی، مانند آبله و انواع حرارت است.
