بانوان خراسان

ام جعفر فاطمه معروف به عتابه، دختر محمد بن حسین بن قحطبه، همسر یحیی برمکی و مادر جعفر برمکی، از زنان دانشمند و فاضل عصر

خدیجه جوزجانی، دختر محمد بن احمد جوزجانی، یکی از محدثان و فقهای برجسته زن در مذهب ابوحنیفه بود. او در اواخر سده سوم یا اوایل

دنانیر برمکی، شاعر و موسیقی‌دان برجسته‌ی عصر عباسی، در نیمه‌ی اول سده‌ی دوم هجری در خراسان یا چین دیده به جهان گشود. او در محیط

جهان‌ملکه، دختر گران‌مایه سلطان مسعود غزنوی، در سده پنجم هجری در غزنی، دیار فرهیختگی و فرهنگ، متولد شد. او از جمله زنانی است که نامش

دولت سمرقندی از شاعران گم‌نام زن در ادبیات فارسی بوده است که در سدهٔ هشتم هجری در شهر سمرقند چشم به جهان گشود. او نابینا

حره، دختر سبکتگین، یکی از زنان هوشمند و سیاست‌مدار برجسته نیمه دوم سده چهارم هجری بود. لقب “حره” به عنوان نشانه‌ای از احترام برای زنان

بی‌بی مه‌لقا، معروف به بائی چندا، از زنان دانشمند، شاعر و ادیب برجسته زبان فارسی و مادر شعر اردو در دوره خراسان بود. او در

ریحانه معروف به ریحانه مجنونه از عارفان و صوفیان خراسانی است. در منابع تاریخی، تاریخ و دوره ولادت و وفات او ذکر نشده است. این

عایشه درانی، دختر یعقوب علی خان بارکزی، بانوی شاعر زبان فارسی، در نیمه دوم سده یازدهم هجری در کابل به دنیا آمد. او به علوم

رابعه دختر کعب قزداری شاعربانوی تاجیک و مادر شعر فارسی در نیمهٔ نخست سدهٔ چهارم هجری در بلخ چشم به‌جهان گشود. او از زنان عارف،

بی‌بی هرثمه هروی، معروف به ام‌الفضل، یکی از بانوان محدث خراسانی در سده پنجم هجری بود. نام کامل او بی‌بی هروی هرثمی بنت عبدالصمد بن

عایشه معروف به عایشه سمرقندی یکی از زنان دانشمند، فقیه و ادیب در اوایل سده هفتم هجری است که در خانواده قاضی سمرقند، یکی از