قنبرعلی تابش در ۲۰ حوت/اسفند سال ۱۳۴۹ هجری خورشیدی در شهرستان جاغوری استان غزنی به دنیا آمد. آموزش ابتدایی را در زادگاهش آغاز کرد و سپس در مدرسه علمیه باقریه انگوری آموزش دید. او تحصیلات حوزوی را در ایران دنبال کرد و در کنار آن، تحصیلات دانشگاهی را نیز پی گرفت؛ کارشناسی زبان و ادبیات فارسی را از دانشگاه پیام نور، کارشناسی علوم سیاسی را از جامعهالمصطفی قم و کارشناسی ارشد علوم سیاسی را از دانشگاه باقرالعلوم کسب کرد. تابش در مقطع دکترا در علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی مشغول تحصیل بود، اما بنا بر اعلام سازمان امور دانشجویان وزارت علوم ایران، از ادامه تحصیل بازماند و اکنون در ایالت اوهایوی آمریکا زندگی میکند.
فعالیت ادبی تابش از مهاجرت به ایران از شهر اصفهان و در انجمن ادبی–فرهنگی «کمال» آغاز شد و از همان سالها اشعار او در نشریات مهاجران افغانستان در خارج از کشور منتشر گردید. بهمدت هشت سال سردبیر ماهنامه «فجر امید»، ارگان حرکت اسلامی افغانستان بود. او همچنین بهعنوان عضو هیات تحریریهی فصلنامه «خط سوم»، و فصلنامه گفتمان نو و دبیر بخش فرهنگ فصلنامه ادبیات معاصر، فعالیتهای مطبوعاتی و فرهنگی خود را ادامه داد. او با دکتر احمدی رشاد در سال ۱۳۹۳ جلد چهارم کتاب مجموعه مقالات غزنی، بستر تمدن شرق اسلامی را گردآوری و از طریق انتشارات عرفان-تهران منتشر کرد.
تابش در حوزه شعر، نقد ادبی و پژوهشهای فرهنگی آثار متعددی منتشر کرده است که از جمله آنها میتوان به «دورتر از چشم اقیانوس»، «مشرق گلهای فروزان»، «چشمانداز شعر امروز افغانستان»، «آدمی پرنده نیست»، «یک شعله نوبهاران»، «دل خونین انار»، «راه ابریشم آزادی»، «بحران سیاسی افغانستان در شعر معاصر دری»، «بازی با متن» و «از سرخی خوشههای انگور» اشاره کرد. او همچنین آثاری در حوزه گردآوری و پژوهش، از جمله «راه نیستان» (گزیده و گردآوری اشعار خلیلالله خلیلی) و «سرزمین مهر» را منتشر کرده است.
تابش در جشنوارهها و محافل ادبی مختلف مورد تقدیر قرار گرفته و جوایز متعددی کسب کرده است؛ از جمله جایزه نخست کنگره شعر حوزه (۱۳۷۴، یزد)، لوح تقدیر شاعر برتر مهاجران افغانستان از کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (۱۳۸۶، تهران)، شاعر برگزیده جشنواره بینالمللی شعر تقریب (۱۳۹۰، بوشهر)، شاعر برگزیده کنگره ملی شعر غدیر (۱۳۹۱) و برنده جایزه شعر یازدهمین جشنواره بینالمللی شعر فجر با کتاب «راه ابریشم آزادی». وی همچنین داور بخش شعر پنجمین جشنواره ادبی «قند پارسی» بوده است.
تابش دره سال ۱۳۹۳ به کابل بازگشت و تا سال ۱۴۰۰ در این شهر اقامت گزید. او در این مدت به حیث ریس دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه ابوریحان، معاون علمی دانشگاه ابوریحان و معاون پژوهشی و فرهنگی دانشگاه غرجستان به فعالیت پرداخت. او در کابل در کنار تحقیق و تدریس در دانشگاه، با همراهی جمعی از شاعران جوان انجمن ادبی صدا را بنیانگذاری کرد که بهزودی به محل تجمع شاعران و استعدادهای درخشان از سراسر کشور تبدیل شد.
در کنار شعر، تابش مقالات پژوهشی متعددی در حوزههای ادبی، فرهنگی و اندیشه سیاسی منتشر کرده است. شعر او تلفیقی از دغدغههای انسانی، هویت، مهاجرت، آزادی و تجربه زیسته انسان معاصر است و جایگاهی مهم در شعر فارسی افغانستان معاصر دارد.
