احمدشعیب امیری، در ۲۷ حوت/اسفند سال ۱۳۷۲ هجری خورشیدی در هرات به دنیا آمد. آموزشهای ابتداییه متوسطه را در سال ۱۳۹۱ هجری خورشیدی در لیسهی رضوی به پایان رساند و در سال ۱۳۹۲ هجری خورشیدی برای ادامهی تحصیل در رشتهی مهندسی ساختمانی به هندوستان رفت. پس از فراغت از دورهی لیسانس، موفق به دریافت بورسیه از دانشگاه نبراسکای آمریکا شد و مقطع کارشناسی ارشد خود را در شهر اوماها با موفقیت پشت سر گذاشت. در کنار تحصیل، همواره به شعر و نوشتن وفادار ماند.
او از جمله غزلسرایانی است که توانسته با ترکیب زبان کلاسیک و تجربههای زیسته در میان چند فرهنگ و جغرافیا، صدایی متمایز در شعر معاصر پدید آورد. نخستین مجموعهی شعر او با عنوان «اشک ماهی»، شامل چهل غزل، در بروکسل از سوی انتشارات خیام منتشر شد و با استقبال مخاطبان مواجه گردید. عشق، محور اصلی نگاه شاعرانهی امیری است و در بیشتر اشعارش، زندگی از دریچهی عاشقانه نگریسته میشود.
شعیب امیری اکنون ساکن کانادا است و به عنوان پژوهشگر دکترای معماری در دانشگاه تورنتو مشغول به کار است. همچنین در پروژههای تحقیقاتی دانشگاه مکگیل مشارکت دارد و در دانشگاه فشنا در رشتهی طراحی تدریس میکند. زندگی او نماد پیوند میان علم و هنر است؛ تلفیقی از دنیای ساختارهای فنی و قلمرو خیال و زیبایی، که هویت چندوجهی و بینافرهنگی او را شکل داده است.
