ششم حوت/اسفند، روز درگذشت استاد گل‌زمان

استاد گل‌زمان

گل‌زمان در سال ۱۳۱۸ هجری خورشیدی چشم به جهان گشود. از نوجوانی وارد عرصه موسیقی شد. در چهارده‌سالگی، با همکاری دو برادر بزرگ‌ترش امان‌الله (نوازنده تبله) و مشعل (نوازنده آرمونیه)، به‌صورت گروهی در محافل مردمی و جشن‌ها در ولایت‌های پکتیا، لوگر و مناطق سرحدی به اجرای موسیقی پرداخت. این دوره، پایه‌گذار تجربه عملی و شکل‌گیری سبک هنری او بود.

در سال ۱۳۴۳ هجری خورشیدی به کابل آمد و همکاری رسمی خود را با رادیو افغانستان آغاز کرد. نخستین آهنگی که با صدای او از رادیو افغانستان پخش شد، آهنگ فولکلوریک مشهور «غندی مندی» بود؛ اثری که خیلی زود نام او را در میان شنوندگان موسیقی پشتو مطرح ساخت.

گل‌زمان نه‌تنها آوازخوان، بلکه نوازنده و آهنگ‌ساز توانمند نیز بود. او بیشترین شمار آهنگ‌های پشتو را در تاریخ رادیو افغانستان اجرا کرده است.

بر اساس آمار رسمی: بیش از ۸۵۰ آهنگ با صدای او در آرشیف موسیقی رادیو افغانستان و بیش از ۸۰ آهنگ در آرشیف تلویزیون ملی افغانستان ثبت شده است.

وی در سال ۱۳۶۱ هجری خورشیدی جایزه آهنگ‌سرای درجه دوم و در سال ۱۳۶۲ هجری خورشیدی جایزه آهنگ‌ساز درجه اول افغانستان را به‌دست آورد. همچنین در همین سال، در بخش آهنگ‌سازی مقام اول کشوری را کسب کرد  و به پاس خدمات گسترده‌اش، وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان لقب رسمی «استاد» را به او اعطا کرد.

استاد گل‌زمان در طول زندگی هنری خود، سهم بزرگی در حفظ و ترویج موسیقی پشتو ایفا کرد. ترانه‌های او اغلب بر پایه اشعار کلاسیک پشتو و مضامین ملی، میهنی، حماسی، فولکلوریک و محلی استوار بود. او علاوه بر خوانندگی، برای بسیاری از هنرمندان نامدار افغانستان، از جمله احمد ظاهر، استاد اول‌میر، نغمه و دیگران، تصنیف و آهنگ‌سازی کرده است.

پایبندی او به اصالت موسیقی پشتو، مقاومت در برابر تجاری‌شدن بی‌هویت موسیقی، و تلاش برای آموزش و تشویق نسل جوان، از ویژگی‌های برجسته کارنامه هنری او به‌شمار می‌رود.

استاد گل‌زمان مدتی از عمر خود را در پیشاور سپری کرد و پس از بازگشت به افغانستان، در دوره حکومت حامدکرزی در کابل زندگی می‌کرد. در سال‌های پایانی، به‌دلیل بیماری و مشکلات معیشتی، شرایط دشواری را تجربه کرد. او در گفت‌وگویی رسانه‌ای اظهار داشت که با وجود خدمات گسترده‌اش به موسیقی و فرهنگ کشور، از سوی دولت و جامعه مورد بی توجهی قرار گرفته است.

استاد گل‌زمان پس از یک دوره بیماری، در ۶ حوت/اسفند سال ۱۴۰۰ هجری خورشیدی در کابل درگذشت. روانش شاد و یادش گرامی باد

اشتراک گزاری از این طریق:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فراخوان