سیده تکتم حسینی در ۶ دلو/بهمن سال ۱۳۶۶ هجری خورشیدی در یک خانوادهی بلخی در تهران متولد شد. آموزشهای ابتدایی را در تهران به انجام رسانید و تحصیلات را تا مقطع کارشناسی در رشته علوم انسانی به انجام رسانید. پرورش در فضایی فرهنگی و هنری، زمینهساز گرایش او به شعر و ادبیات فارسی شد.
بانو حسینی، فعالیت ادبی خود را بهطور جدی از سال ۱۳۸۹ هجری خورشیدی آغاز کرد. هرچند او تجربههایی در نثر ادبی، داستان کوتاه و نوشتن داستان بلند دارد، اما بیشتر با شعر، بهویژه غزل معاصر، شناخته میشود. شعر برای او پناهگاهی برای بیان عواطف انسانی، تجربههای زیسته و دغدغههای اجتماعی است.
درونمایههای اصلی شعرهای حسینی شامل وطن، مهاجرت، رنجهای مردم افغانستان، عشق، مسائل اجتماعی و مضامین آیینی است. غزلهای او از زبان عاطفی، صمیمی و بیتکلف برخوردارند و همین ویژگی سبب ارتباط گسترده مخاطبان با آثارش شده است. مسئله مهاجرت و همذاتپنداری انسانی، جایگاهی برجسته در شعر او دارد.
این شاعر در جشنوارهها و کنگرههای متعدد شعر فارسی حضور فعال داشته و در بسیاری از این جشنوارهها، آثار او یا شخصِ وی بهعنوان برگزیده معرفی شدهاند. از جمله جشنوارههایی که وی در آنها شرکت کرده میتوان به جشنواره علوی و شعرهای آیینی، جشنواره نیاوران، جشنواره هرمزگان و جشنواره شعر فاطمی اشاره کرد. همچنین در سالهای فعالیت خود، بیش از ۳۰ عنوان برگزیده ادبی در کارنامه دارد.
آثار چاپ شده وی عبارت اند از: لیلت؛ فصد اشیا؛ رشمهی صدا؛ تناهی.
