عزیزالله ارال، در ۶ سنبله/شهریور سال ۱۳۳۷ هجری خورشیدی در شهرستان اندخوی، استان فاریاب به دنیا آمد. او دوره ابتدایی را در مکتب قاضی بابا مراد خان، دوره لیسه را در لیسه ابو مسلم خراسانی و دورهٔ کارشناسی را در رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کابل به اتمام رساند.
ارال دیپلم کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۳۶۵ هجری خورشیدی در رشته زبان اوزبیکی از دانشگاه دولتی تاشکند، ازبکستان اخذ کرد و همزمان به عنوان استاد در دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه کابل جذب شد. او دیپلم زبان روسی را نیز در دانشگاه دولتی آذربایجان گذراند و مدرک دکترای خود را در رشته ادبیات و نواییشناسی افغانستان از همان دانشگاه در سال ۲۰۲۴ میلادی بدست آورد.
آقای ارال از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۸۵ هجری خورشیدی به عنوان محقق و نویسنده ارشد شرکت مشاورتی آسیای مرکزی در امریکا، و نیز خبرنگار و سردبیر رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی در آلمان و جمهوری چک فعالیت نمود.
از سال ۱۳۸۶ تا ۱۴۰۰ هجری خورشیدی در کابل به عنوان: رئیس رادیو تلویزیون آیینه، رئیس شبکه جهانی رادیو و تلویزیون آریانا، رئیس عمومی اتحادیه رادیو تلویزیونهای افغانستان، مشاور وزیر معارف در امور نصاب آموزشی، مدیرعامل بنیاد اجتماعی راه ابریشم، رئیس شبکه رادیو تلویزیون بانو، بنیانگذار «مرکز فرهنگی کتاب»، فعالیت داشته و در توسعه ظرفیتهای فنی، مدیریتی و محتوایی رسانهها نقش سازنده ایفا کرده است.
آقای ارال عضو افتخاری آکادمی علوم افغانستان و عضو اتحادیه نویسندگان جمهوری ازبکستان است. از سال ۱۴۰۱ هجری خورشیدی به اینسو در دانشگاه زبان و ادبیات اوزبیکی تاشکند به تدریس مشغول است.
از آثار برجسته آقای ارال میتوان به موارد زیر اشاره کرد: «الفبای زبان اوزبیکی» (برای کودکان)، «شوزلشگیچ/انگلیسی-فارسی-اوزبیکی»، «ساغینچ» (نویسندگان مهاجر ترکستان زمین)، «محاورهٔ فارسی-اوزبیکی-پشتو-ترکی-انگلیسی»، «نگین غزنه» (زندگینامه ابوریحان بیرونی)، «پاچاخان» (زندگی خان عبدالغفارخان)، «اعلامیه جهانی حقوق بشر» (به زبان اوزبیکی و فارسی)، «نواییشناسی در افغانستان»، «پیر و کتیبههای نوایی»، «زندگی و آثار علیشیر نوایی».
او بیش از صد مقاله علمی، ادبی و فرهنگی در نشریات ملی و بینالمللی منتشر کرده و جوایز و تقدیرنامههای متعددی دریافت کرده است.