حمیده میرزاد در هفتم حوت/اسفند سال ۱۳۵۵ هجری خورشیدی در شهر هرات زاده شد. ناامنیهای دهه شصت خورشیدی خانوادهاش را ناگزیر به مهاجرت کرد و او سالهای کودکی و نوجوانی را در مشهد سپری نمود. در همان سالها نوشتن را آغاز کرد و در سال ۱۳۷۴ هجری خورشیدی، مقام نخست مسابقات استانی شعر را به دست آورد. سرودههایش در روزنامههای خراسان و قدس مشهد منتشر شد و بخشی از آثارش در سال ۱۳۷۹ هجری خورشیدی در کتاب «شعر زنان افغانستان» در پاریس به چاپ رسید. همزمان با تحصیل، به کودکان مهاجری که از آموزش رسمی محروم بودند، داوطلبانه درس میداد.
میرزاد در رشته زبان و ادبیات فارسی تحصیل کرد و پس از مهاجرت به اسلو، آموزش خود را در حوزه علوم رسانه در دانشگاه اسلو ادامه داد. میرزاد در سال ۱۳۸۷ همراه خانوادهاش به نروژ رفت و از آن زمان فعالیتهای ادبی و فرهنگیاش را در پیوند با جامعه مهاجر افغانستان، دنبال کرده است. مدتی در رادیو «راه ابریشم» در اسلو بهعنوان تهیهکننده و گوینده فعالیت داشت و برنامههایی در حوزه ادبیات، هنر و مسائل اجتماعی زنان افغانستان تولید کرد. همچنین مقالات و گفتوگوهایش درباره ادبیات مهاجرت، هویت فرهنگی، فلسفه و وضعیت زنان افغانستان در رسانههای فارسیزبان و نروژی منتشر شده است.
گرایش اصلی آثار او بر محور زن، مهاجرت، تبعید، هویت، عشق و مقاومت شکل گرفته است. او شعر را نهتنها زبان احساس، بلکه ابزاری برای آگاهی و بیداری اجتماعی میداند و میکوشد تجربههای انسانی را فراتر از مرزهای جنسیتی بازتاب دهد، هرچند تجربه زیسته زنان جایگاهی برجسته در زبان و روایت او دارد.
از آثار او میتوان به مجموعههای شعر «میخواهم ایستاده بمیرم» (۱۳۹۳، کابل)، «قطرهای مانده به دریا شدنم» (۱۳۹۵، هرات؛ برنده جایزه کتاب سال «کلک زرین کابل» در ۱۳۹۶ و برگزیده جشنواره ماوراء)، «هیاهوی زرد» (۱۳۹۹)، گردآوری «در جستجوی صبح» شامل سرودههای زندهیاد براتعلی فدایی هروی (۱۳۹۸)، و مجموعه «شعر، نان، کووید ۱۹» (۱۴۰۰) اشاره کرد. رمان «زن تجزیهشده» نخست به زبان انگلیسی در سال ۲۰۲۲ میلادی در انگلستان منتشر شد و در سال ۲۰۲۵ میلادی به زبان فارسی نیز انتشار یافت. رمان «دیوارهای نروژی» از دیگر آثار اوست که در آستانه انتشار قرار دارد.
حمیده میرزاد بنیانگذار «انجمن نویسندگان و هنرمندان افغانستانی در نروژ» است و در مدیریت فعالیتهای فرهنگی و نشر آثار نویسندگان مهاجر نقش داشته است. او همچنین با نهادهای ادبی نروژ همکاری دارد و نوشتهها و دیدگاههایش درباره شعر زنان افغانستان و ادبیات مهاجرت بازتاب گسترده یافته است.
امروز حمیده میرزاد از چهرههای شناختهشده ادبیات مهاجرت افغانستان بهشمار میرود؛ نویسندهای که با وجود زیستن در تبعید، پیوندش را با زبان و فرهنگ زادگاهش حفظ کرده و نوشتن را به وطنی بدل ساخته است که در آن صدای زن معاصر سرزمین آبایی اش با امید و ایستادگی طنین میاندازد.
