محمد عارف بسام در ۵ حمل/فروردین سال ۱۳۶۴ هجری خورشیدی در بلخ چشم به جهان گشود. دورهٔ آموزشی را در مزارشریف به انجام رسانید و از همان سالهای جوانی به ادبیات، شعر و فعالیتهای فرهنگی گرایش یافت.
وی مدرک کارشناسی رشته فزیوتراپی را در سال ۱۳۸۷ هجری خورشیدی بهدست آورد، اما مسیر فکری و فرهنگی او بیش از آنکه به حرفه تخصصیاش محدود بماند، به ادبیات و نویسندگی معطوف شد. او از سالهای جوانی به سرایش شعر پرداخت و در قالبهای گوناگون، بهویژه شعر سپید، غزل و دوبیتی، آثاری آفرید که بازتابدهنده دغدغههای انسانی، اجتماعی و فرهنگی است.
از عارف بسام تاکنون آثاری منتشر شده است؛ از جمله «نامهای به رییسجمهور» (۱۳۹۰)، «اندیشه تلخ امپراتور» (۱۳۹۲)، «چراغهای گنگ» (۱۳۹۶)، «سایههای بیسرنوشت» (۱۳۹۹)، «به کبوتران جهان» و «تنهاتر از تنهایی» (۱۴۰۴). افزون بر این، سرودههای او در مجموعههای مشترکی چون «لطفاً تفنگ را فراموش کنید»، «چهار قناری یک قفس»، «عشق با حروف مقطع»، «ساعت برعکس هم برعکس نمیرود» و «کربلا» نیز منتشر شده و آثاری چون «هیچ چیز سر جایش نیست» و «معشوقههای برفی» در دست نشر قرار دارد. همچنین مجموعه شعر سپید او با نام «سفر، نام دیگر زخم است» به زبان عربی ترجمه و در مصر منتشر شده است.
او عضو انجمن قلم افغانستان و انجمن نویسندگان بلخ بوده و سالها در فعالیتهای ادبی، فرهنگی و اجتماعی سهم گرفته است. عارف بسام در جشنوارهها و برنامههای ادبی داخل و خارج از کشور حضور یافته و در برخی از آنها مورد تقدیر قرار گرفته است. وی در سال ۱۴۰۰ هجری خورشیدی مهاجر شد و اکنون در شهر پاریس زندگی میکند و بهعنوان عضو انجمن آتلیه هنرمندان در تبعید، همچنان به فعالیتهای ادبی، فرهنگی و انسانی ادامه میدهد.
