در بخش صدو سی و یکم برنامهٔ «سرزمین ما» به بازخوانی سیاستهایی پرداخته شده که در دورهٔ زمامداری محمدنادر زیر عنوان «اصلاحات فرهنگی» مطرح شد، اما در عمل به ستیز با فرهنگ و زبانهای بومی و نیز به سرکوب و مهار مطبوعات انجامید. پرسش اصلی اینست که آیا این روند تلاشی برای بازسازی فرهنگی و ایجاد نظم تازه بود، یا پروژهای هدفمند برای بازتعریف هویت تک قومی و حاکمیت مطلق بر فضای فکری جامعه؟
