گیانرای هنر از مردم شاهجهانآباد بود ولی تولد وی در سال ۱۱۲۸ قمری در دکن اتفاق افتاده است. پدران وی نیز از منشیان دربار پادشاه بودند. هنر در دربار آصفجاه اول میزیست و شعر خود را از مولانا آزاد بلگرامی اصلاح میگرفت. وفات وی در سال ۱۱۹۰ قمری اتفاق افتاده است.
نمونۀ سخن
در مدح احمدشاه پادشاه هند گفته است
زهی شاهنشۀ اقبالتَوام
طرازِ هفت کشور شاهِ عالم
خدیو عهدِ احمدشاه غازی
سریبخش شهان هفت طارم
قضا طغرانویس امر و نهیاش
قدر فرمانبر احکام محکم
الهی تا ابد معمور بادا
جهان از عدل خاقانِ مکرم
دلا! سال جلوس شاه جمجاه
بگو: (جاوید ظلالله عالم)
در مدح استاد خویش، مولانا غلامعلی آزاد بلگرامی گفته است
عیبم به هنر گزید آزاد
از نقص کمال دید آزاد
نگرفت کسی خزف به یاقوت
قطره به گهر گزید آزاد
عنقای نشانندیدهای را
د دامِ نشان کشید آزاد
فیضم ز حسن رسید و فرمود
اصلاح سخن مزید آزاد
از لطف تخلّصم «هنر» کرد
افسونِ کرم دمید آزاد
