
شکرستان هند: میر عظمتالله بیخبر بلگرامی، شاعر و متصوف
میر عظمتالله بیخبر بلگرامی فرزند میر لطفالله بلگرامی، از صنادید و فحول عصر خویش بودند. افزون بر مواصفات شاعرانگی، به مسلک صوفیان نیز منسلک بود.

میر عظمتالله بیخبر بلگرامی فرزند میر لطفالله بلگرامی، از صنادید و فحول عصر خویش بودند. افزون بر مواصفات شاعرانگی، به مسلک صوفیان نیز منسلک بود.

شیخ محمدصدیق سخنور بلگرامی از شاعران و منتقدین مبرز سدۀ دوازدهم در شبهقارۀ هند است. پدر وی قاضی احسانالله از قاضیان مشهور شهر بلگرام بود.

ملا شیدای فتحپوری در فتحپور از توابع اکبرآباد (آگره) متولد شد. گویند صاحب ذهن رسا بود و به اندک فرصت، شعری میسرود.با آنکه شاعر نامداری

گیانرای هنر از مردم شاهجهانآباد بود ولی تولد وی در سال ۱۱۲۸ قمری در دکن اتفاق افتاده است. پدران وی نیز از منشیان دربار پادشاه

لاله دُولهرای دبیر برهانپوری از دبیران خوشتحریر وقت خودش بوده است. وی برادر لاله خوشحالچند فرحت است که وی نیز از شاعران ممتاز هندو بود.

حشمت از شاعران خوشقریحت و نازکبیان زبان فارسی در نیمۀ اول سدۀ دوازدهم در هند است. تولد وی در شهر دهلی اتفاق افتاد ولی از

از جزئیات زندگی و احوال این شاعر شیرینسخن جزئیات بیشتری در دست نیست. گویند وی در عهد صاحبقران ثانی، شاهجهان پادشاه در بنکاله بهسر میبُرد.

تذکره نویسان وی را شاعر خلّاق و جوان مستعد معرفی کردهاند. افزون بر این شمایل وی در خط شکسته نیز ماهر بوده است. وی به

عشرت سیالکوتی از شاعران عهد افشاریه و درّانیه است که بیشترینه برای سرودههای حمّاسی و شاهنامهسرایی معروف است. از آثار معروفی که از وی بهجا

لالا جگترای برهمن لاهوری از شاعران پرتلاش و خوشقریحت است که از تاریخ پیدایش و مردن وی چیزی نمیدانیم. از آنجا که نصرآبادی ذکر وی

مولوی محمدسعید اعجاز از جمع شاگرد رشید شیخ عبدالعزیز عزت بود. در فنون عقلی و نقلی کوس یکتایی میزد و در سخن با ناصرعلی و

خواجه میر درد دهلوی که در سال ۱۱۳۳ قمری در دهلی زاده شد، از شاعران پیشتاز و پرجوش سدهی دوازدهم در هند بود. نسب