بانوان خراسان

بی‌بی هرثمه هروی، معروف به ام‌الفضل، یکی از بانوان محدث خراسانی در سده پنجم هجری بود. نام کامل او بی‌بی هروی هرثمی بنت عبدالصمد بن

عایشه معروف به عایشه سمرقندی یکی از زنان دانشمند، فقیه و ادیب در اوایل سده هفتم هجری است که در خانواده قاضی سمرقند، یکی از

عطیه، معروف به بیبک، یکی از عارفان زن مسلمان در سده ششم هجری بود که در مرو به دنیا آمد. شیخ عبدالرحمان جامی، عارف بزرگ

حجابی هروی یکی از شاعران معروف فارسی‌زبان زن در قرن نهم هجری بود که در دربار تیموریان هرات حضور داشت. پدرش، مصایب امیر علی شیر

پوران یا پوراندخت سرخسی، به عربی بوران، بانوی خردمند و ادیب، در سال ۱۹۲ هجری در سرخس، از شهرهای خراسان، تولد شد. او دختر حسن

عایشه دختر ابی عثمان از زنان پارسا و مستجاب‌الدعوه در نیمه دوم سده سوم هجری در نیشاپور از توابع خراسان چشم به جهان گشود. به

فاطمه بنت محمد بنت احمد سمرقندی  یکی از برجسته‌ترین بانوان فقیه مذهب حنفی در کاسان، ماوراءالنهر  در قرن ششم هجری بود که نه تنها در

دلشاد خاتون که به عنوان ملکه دلشاد نیز شناخته می‌شود، شاهزاده‌ای بود که در دوره ایلخانان و پس از آن، در تحولات سیاسی و تاریخی

سیده بیگم معروف به علویه، دختر سید ناصر گرگانی، از شاعران فاضل در ادبیات فارسی در نیمه دوم سده پنجم هجری در جرجان تولد یافت.

زیب‌النسا از زنان عارف و فقیه در نیمه اول سده سوم هجری در بلخ تولد شد. او را معاصر شقیق بلخی، عارف شوریده‌سر و شهیر

عایشه مُقُریه از سخنوران و شاعران ادبیات فارسی در نیمه اول سده هفتم هجری در مُقر غزنی از توابع خراسان دیده به جهان گشود. در

ترکان خاتون قراخانی از بانوان بانفوذ و مقتدر دوره سلجوقی بود که به عنوان همسر اول ملکشاه سلجوقی و مادر محمود اول، نقش مهمی در سیاست‌های داخلی