بانوان خراسان

عایشه دختر ابی عثمان از زنان پارسا و مستجاب‌الدعوه در نیمه دوم سده سوم هجری در نیشاپور از توابع خراسان چشم به جهان گشود. به

فاطمه بنت محمد بنت احمد سمرقندی  یکی از برجسته‌ترین بانوان فقیه مذهب حنفی در کاسان، ماوراءالنهر  در قرن ششم هجری بود که نه تنها در

دلشاد خاتون که به عنوان ملکه دلشاد نیز شناخته می‌شود، شاهزاده‌ای بود که در دوره ایلخانان و پس از آن، در تحولات سیاسی و تاریخی

سیده بیگم معروف به علویه، دختر سید ناصر گرگانی، از شاعران فاضل در ادبیات فارسی در نیمه دوم سده پنجم هجری در جرجان تولد یافت.

زیب‌النسا از زنان عارف و فقیه در نیمه اول سده سوم هجری در بلخ تولد شد. او را معاصر شقیق بلخی، عارف شوریده‌سر و شهیر

عایشه مُقُریه از سخنوران و شاعران ادبیات فارسی در نیمه اول سده هفتم هجری در مُقر غزنی از توابع خراسان دیده به جهان گشود. در

ترکان خاتون قراخانی از بانوان بانفوذ و مقتدر دوره سلجوقی بود که به عنوان همسر اول ملکشاه سلجوقی و مادر محمود اول، نقش مهمی در سیاست‌های داخلی

صنوبر عاجزه  (گاهی عاجزی) یکی از شاعران برجسته زبان فارسی در سده دوازدهم هجری بود. او در خانواده سید عبدالله میر خلیل از اهالی فیروزکوه

ضُحاء بلخی معروف به بی‌بی ضُحاء، بانوی عارف و پارسا، در نیمه دوم سده سوم هجری در بلخ، از توابع خراسان، زاده شد. این زن

نادره، با نام اصلی ماهلَر آئیم، بانوی شاعر زبان فارسی در خراسان بود. او در نیمه دوم سده دوازدهم هجری در خوقند چشم به جهان

دختر غزاله یا غزالی، دختری از شاعران برجسته زبان فارسی در نیمه اول سده دهم هجری در خراسان زاده شد. از زادگاه او در منابع یاد نشده است.

ام محمد از عارفان به‌نام سده هفتم هجری در گیلان به‌دنیا آمد. او با خاندان عارف بزرگ و پیشوای فرقه طریقت شیخ محیی الدین عبدالقادر