
نامآوران سیستان: معرفی صد شخصیت نامآور سیستان (۴۵) | ملکشاه حسین سیستانی، شاهزاده خردمند سیستان
ملکشاه حسین بن غیاثالدین محمد بن شاه محمود سیستانی از شاهزادگان سیستان و یکی از آخرین بازماندگان سلسله صفاری، منسوب به عمرو لیث صفاری، بود.

ملکشاه حسین بن غیاثالدین محمد بن شاه محمود سیستانی از شاهزادگان سیستان و یکی از آخرین بازماندگان سلسله صفاری، منسوب به عمرو لیث صفاری، بود.

عایشه معروف به عایشه سمرقندی یکی از زنان دانشمند، فقیه و ادیب در اوایل سده هفتم هجری است که در خانواده قاضی سمرقند، یکی از

محمد بن مخلد سگزی یکی از نخستین شاعران پارسیگوی بود که در سیستان زاده شد و بهعنوان یکی از پیشگامان شعر فارسی شناخته میشود. اگرچه

عطیه، معروف به بیبک، یکی از عارفان زن مسلمان در سده ششم هجری بود که در مرو به دنیا آمد. شیخ عبدالرحمان جامی، عارف بزرگ

محمد بن خلف، پسر خلف بن لیث، یکی از شخصیتهای برجسته تاریخ سیستان و دوران صفاریان بود که در کنار طاهر بن عمرو، نقش مهمی

حجابی هروی یکی از شاعران معروف فارسیزبان زن در قرن نهم هجری بود که در دربار تیموریان هرات حضور داشت. پدرش، مصایب امیر علی شیر

ابوالحفص عمرو بن یعقوب بن محمد بن عمرو بن لیث الصفّاری از امیران نامدار اما کمدوام خاندان صفاری در سیستان بود؛ شخصیتی که در یکی

پوران یا پوراندخت سرخسی، به عربی بوران، بانوی خردمند و ادیب، در سال ۱۹۲ هجری در سرخس، از شهرهای خراسان، تولد شد. او دختر حسن

فریدالدین ابوالفتح احمد بن محمد سجزی از ادیبان و شاعران برجستهٔ سدههای پنجم و ششم هجری بود؛ چهرهای که در زمان خود از ممتازترین شخصیتهای

ابوالثَور عمرو بن لیث بن فَرّوخ الصفّاری، دومین امیر سلسلهٔ صفاریان، پس از مرگ برادرش ابویوسف یعقوب بن لیث الصفّاری در سال ۲۶۵ هجری به

عایشه دختر ابی عثمان از زنان پارسا و مستجابالدعوه در نیمه دوم سده سوم هجری در نیشاپور از توابع خراسان چشم به جهان گشود. به

ابوسعید عثمان بن سعید بن خالد دارمی سجستانی، مشهور به دارمی، از نامآورترین محدثان، متکلمان و فقیهان اهل سنت در سدهٔ سوم هجری است. او