نام‌آوران

سیده بیگم معروف به علویه، دختر سید ناصر گرگانی، از شاعران فاضل در ادبیات فارسی در نیمه دوم سده پنجم هجری در جرجان تولد یافت.

زیب‌النسا از زنان عارف و فقیه در نیمه اول سده سوم هجری در بلخ تولد شد. او را معاصر شقیق بلخی، عارف شوریده‌سر و شهیر

عایشه مُقُریه از سخنوران و شاعران ادبیات فارسی در نیمه اول سده هفتم هجری در مُقر غزنی از توابع خراسان دیده به جهان گشود. در

ترکان خاتون قراخانی از بانوان بانفوذ و مقتدر دوره سلجوقی بود که به عنوان همسر اول ملکشاه سلجوقی و مادر محمود اول، نقش مهمی در

صنوبر عاجزه  (گاهی عاجزی) یکی از شاعران برجسته زبان فارسی در سده دوازدهم هجری بود. او در خانواده سید عبدالله میر خلیل از اهالی فیروزکوه

حسنک، آخرین وزیر سلطان محمود غزنوی بود که به دستور سلطان مسعود و به فتوای خلیفه‌ی بغداد در ۴۱۰ خورشیدی، به دار آویخته شد. او

فاطمه بنت محمد ابن احمد سمرقندی  یکی از برجسته‌ترین بانوان فقیه مذهب حنفی در کاسان، ماوراءالنهر  در قرن ششم هجری بود که نه تنها در

ضُحاء بلخی ضُحاء بلخی معروف به بی‌بی ضُحاء، بانوی عارف و پارسا، در نیمه دوم سده سوم هجری در بلخ، از توابع خراسان، زاده شد.

نادره، با نام اصلی ماهلَر آئیم، بانوی شاعر زبان فارسی در خراسان بود. او در نیمه دوم سده دوازدهم هجری در خوقند چشم به جهان

دختر غزاله یا غزالی، دختری از شاعران برجسته زبان فارسی در نیمه اول سده دهم هجری در خراسان زاده شد. از زادگاه او در منابع یاد نشده است.

ام محمد از عارفان به‌نام سده هفتم هجری در گیلان به‌دنیا آمد. او با خاندان عارف بزرگ و پیشوای فرقه طریقت شیخ محیی الدین عبدالقادر

فاطمه خراسانی یکی از زنان برجسته و شاعر زبان فارسی بود که در سال ۶۴۴ هجری قمری زندگی می‌کرد. او در تاریخ جهانگشای جوینی به