خراسان

ضُحاء بلخی معروف به بی‌بی ضُحاء، بانوی عارف و پارسا، در نیمه دوم سده سوم هجری در بلخ، از توابع خراسان، زاده شد. این زن

حمزه بن عبدالله خارجی، معروف به حمزه سیستانی، شخصیتی برجسته در تاریخ سیستان است که در دوران خلافت هارون‌الرشید، در اواخر قرن دوم هجری، علیه

نادره، با نام اصلی ماهلَر آئیم، بانوی شاعر زبان فارسی در خراسان بود. او در نیمه دوم سده دوازدهم هجری در خوقند چشم به جهان

استاد سیس، از اهالی سیستان، در اوایل قرن دوم هجری در خراسان قیام کرد و علیه حکومت عباسیان شورش نمود. او در سال ۱۵۰ هجری

دختر غزاله یا غزالی، دختری از شاعران برجسته زبان فارسی در نیمه اول سده دهم هجری در خراسان زاده شد. از زادگاه او در منابع یاد نشده است.

احولی سیستانی در حدود قرن یازدهم هجری در منطقهٔ سیستان چشم به جهان گشود. او از شاعران نامدار بود و بیشتر آثار خود را در

ام محمد از عارفان به‌نام سده هفتم هجری در گیلان به‌دنیا آمد. او با خاندان عارف بزرگ و پیشوای فرقه طریقت شیخ محیی الدین عبدالقادر

ابو سلیمان محمد بن طاهر بن بهرام سجستانی یکی از فیلسوفان و منطقیون در دوران میانه اسلامی در سده چهارم هجری در سیستان به‌دنیا آمد

ام علی فاطمه بلخی از زنان عارف و نامدار سده سوم هجری در بلخ تولد شد. خانواده او از مردم مالدار بلخ بودند. ام علی

بسّام گُرد به‌عنوان یکی از پیشگامان شعر پارسی، نقش مهمی در شکل‌گیری و گسترش این زبان در عرصهٔ ادب ایفا کرد. او از نخستین شاعرانی

سلیمه سلطانه بیگم کابلی از شاعران و سخنوران زبان فارسی در اواسط سده دهم هجری در کابل و در خانواده میرزا نورالدین محمد و گل‌رخ

احمد خجستانی از شخصیت‌های مهم و جنجال‌برانگیز تاریخ خراسان در سده سوم هجری بود که زندگی‌اش با سیاست، جنگ و حکومت‌داری پیوندی ناگسستنی داشت. او