درس‌های مثنوی: ارزش بینایی در صفای باطن | حکایتی از مثنوی معنوی

پارسایی پیوسته گریه می‌کرد. دوستی به او گفت: «زیاد گریه نکن، چشمانت آسیب می‌بیند.» پارسا پاسخ داد: «این چشم‌ها یا حق را می‌بینند یا نمی‌بینند. اگر دیدگانم شایسته دیدن جمال حق نباشد، از نابینایی‌شان اندوهی ندارم».

اشتراک گزاری از این طریق:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فراخوان