درس‌های مثنوی: غرور؛ آغاز خاموشی نعمت | حکایت آموزنده و جذاب از مثنوی معنوی

پیش از این‌که حضرت عثمان کاتب وحی شود، عبدالله بن سعد بن ابی سرح این وظیفه را داشت. هر وقت که بر حضرت محمد وحی نازل می‌شد، پیامبر آیات را می‌خواند و او همان را دقیق می‌نوشت.

کم‌کم این آدم دچار غرور شد. با خود گفت:

اشتراک گزاری از این طریق:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فراخوان