آیین‌های نوروزی

ابوالمعالی نصرالله بن محمد بن عبدالحمید منشی، یکی از نویسندگان و منشیان برجسته‌ی دربار غزنویان در سده‌ی ششم هجری بود. او در شهر غزنی متولد

خواجه ابونصر مشکان، دبیر دیوان رسالت سلطان محمود غزنوی و پسرش سلطان مسعود غزنوی بود. این نشان می‌دهد که او تا چه حد در علم،

عمیدالملک کُندُری، متولد سال ۴۱۵ هجری قمری، دیوان‌سالار و وزیر دربار سلطان طغرل سلجوقی بود. او در شهر کُندُر به دنیا آمد و پس از

ابوالحسن القاسم احمد بن حسن میمندی، که به او عنوان افتخاری شمس‌الکفاه داده بودند، وزیر دربار غزنوی در دوره‌های سلطان محمود غزنوی و پسرش مسعود

خوندمیر در بخشی از نوشته‌هایش، به دورانی اشاره می‌کند که در آن، امیر ناصرالدین سبکتکین، پایه‌گذار دولت غزنوی، فردی به نام عبدالله عزیر که صاحب

ابوالعباس فضل بن احمد اسفراینی از رجال دولتی دوره‌ی سامانیان و وزیر غزنویان بود. احتمالاً وی از بومیان اسفراین در خراسان بوده است، اما اطلاعات

صاحب بن عباد، ادیب، نویسنده، شاعر و وزیر دربار رکن‌الدوله، مؤیدالدوله و فخرالدوله دیلمی بود. کنیه‌اش ابوالقاسم و ملقب به “کافی الکفاه” و “صاحب است”.

ابوعلی دامغانی، وزیر و دیوان‌سالار دوره‌ی سامانی در دوران اخیر حکومت سامانیان  بود. اطلاعاتی کامل از زندگی او در دست نیست، اما او به عنوان

پس از عزل ابومنصور محمد، فرزند عبدالله عزیز از مقام وزارت دولت سامانیان، ابوجعفر احمد بن حسین عتبی به این مقام منصوب شد. همزمان مسوولیت

ابوعبدالله محمد بن احمد جیهانی، یکی از وزیران و جغرافی‌دانان برجسته‌ی دوره سامانیان بود. در زمانی که امیر نصر بن احمد سامانی به حد بلوغ

ابوالفضل محمد بن عبیدالله بلعمی، متولد سال ۲۲۹ هجری قمری، یکی از دانشمندان و وزیران برجسته‌ی دوره‌ی سامانیان بود. او متولد شهر «بلعم»، یکی از

ابوطیب مصعبی محمد بن حاتم، دبیر، شاعر و وزیر عهد سامانی در سال ۳۳۰ قمری به دنیا آمد و در دوران امیر نصر بن احمد