نوروز

ابوزید احمد بن سهل بلخی، مشهور به ابوزید بلخی  از برجسته‌ترین چهره‌های علمی خراسان در حوزه‌های فلسفه، کلام، جغرافیا، ریاضیات و به‌ویژه پزشکی و بهداشت

ماهرُخ معروف به طبیبه بلخی از خاندان علمی و دهقان‌زادگان بلخ بود که در نیمهٔ دوم سدهٔ سوم هجری می‌زیست؛ دوره‌ای که بلخ یکی از

ابومنصور موفق هروی، مشهور به موفق هروی، فرزند علی، از برجسته‌ترین پزشکان و داروشناسان سده چهارم هجری خورشیدی  در خراسان است که تألیف او، به‌ویژه

ابوالقاسم عبدالرحمن بن علی بن ابی‌صادق نیشابوری یکی از پزشکان برجسته قرن پنجم خورشیدی و از پیشگامان علم طبابت در خراسان بزرگ بود. او در

رشیدالدین فضل‌الله همدانی، در حدود سال ۶۲۹ خورشیدی در همدان زاده شده، از برجسته‌ترین طبیبان خراسان در پایان سده هفتم خورشیدی بود. او به دستور

فخرالدین محمد بن عمر بن حسین بن حسن طبرستانی رازی، در کنار دانشمند در امور دین، حکیم و طبیب هم بود.  در سال  ۴۵۰ هجری

پوران دختر ابن‌سینای بلخی در اوایل سدهٔ پنجم هجری در همدان یا اصفهان در روزگار سرگردانی‌های ابن سینا  زاده شد؛ زمانی که بوعلی در اوج

سرابیون که در منابع تاریخی به عنوان یکی از نویسندگان مهم در حوزه داروشناسی شناخته می‌شود، از چهره‌های اثرگذار اما ناشناخته تاریخ طب در خراسان

ابن‌میثم خراسانی در نیمهٔ نخست سدهٔ ششم هجری در یکی از شهرهای علمی خراسان-احتمالاً بلخ یا نیشابور زاده شد. او در محیطی رشد کرد که

رودابه، همسر زال و مادر رستم، یکی از شخصیت‌های برجسته شاهنامه فردوسی است که علاوه بر جایگاه اسطوره‌ای و مادری، در حوزه پزشکی اسطوره‌ای نیز

زین‌الدین سید اسماعیل جرجانی (متولد ۴۳۴ –وفات ۵۳۱  هجری قمری) پزشک و دانشمند برجسته خراسان در سده ششم هجری بود که بیشتر زندگی علمی خود

ابوریحان محمد بن احمد بیرونی (متولد ۳ ذیحجه ۳۶۲ – وفات ۴۴۲ هجری قمری) یکی از بزرگ‌ترین دانشمندان خراسان در سده‌های چهارم و پنجم هجری