
زمستان، بهار و نوروز در نگارههای ایرانی
چکیده در بلندای فرهنگ ایران کهن، رمز و سمبلی نهفته است که آبشخور آن آیین و اسطوره و کهنالگو میباشد که سالها با درآمیختن در

چکیده در بلندای فرهنگ ایران کهن، رمز و سمبلی نهفته است که آبشخور آن آیین و اسطوره و کهنالگو میباشد که سالها با درآمیختن در

نوروز فصل رویش و زایش دوباره طبیعت است. این فصل نمایشی از پیراستهگی و آراستهگی، فصل اعتدال بهار، جشن رنگها و تازهگیها و طراوت طبیعت

ملتی که به تاریخ، هویت، فرهنگ و ادبیات خود پشت کرد، هرگز به اقتدار و ثبات نمیرسد. مردمی که قدر داشتههای فرهنگی خود را نفهمند

نوروز یکی از جشنهای باستانی است که به ما رسیده و در بخشهای مختلف، از جمله منشأ، تاریخچه، فرهنگ، رسوم و عنعنات آن، به طور

نوروز در افغانستان یکی از جشنهای فرهنگی با قدمت بسیار طولانی است. همه ساله در نخستین روز فروردینماه/ حمل، از این روز به شکلهای مختلف

دیباچه “نوروز” یگانه رخداد طبیعیست که پیام روشن به بشریت و به ویژه مردمان جغرافیای فرهنگی نوروز دارد. همین ویژهگی سبب و دلیل ماندگاری و

از زمانههای پیشین به این سوی، سخنی که از نوروز به ما رسیده است، دلخوشیهایی را در میان میآورد که انسانها، پس از آزار دیدگیهای

چکیده جشن نوروز کهنترین نشانهیی از فرهنگ اسطورهیی آریاییست، که میتوان آن را نمودار پارینهترین جشن بشری دانست. جشنیکه پیامآور سازندهگی، برابری، همزیستی، شادمانی، سرسبزی

در فلسفهی روابط بینالملل مقولهای وجود دارد؛ میگویند: برای اتحاد باید دنبال الگوهای مشترک و متحدساز، باشیم. این در ظاهر یک جملهی ساده است اما

نظم جهان بهسان نوروز همواره در حال نو شدن است. قدرت یا قدرتهایی ظهور میکنند، نظمی را به وجود میآورند، چندی دوام میکنند و سپس

نویسنده: ارنواز اشکانیان _ نویسنده و پژوهشگر پدیدهی نوروز در گذر زمان نوروز یا “نوگ روچ”و یا هم “نوگ روز” جشن پیرسال و کهناحوال اقوام

دکتر صاحبنظر مرادی _ نویسنده و پژوهشگر حوزهی تاریخ در سالیان پسین نوروز با پرچم سبز رویش گل وشگوفه در کجراهههای تصورات و برداشتهای ناهموار