تانیا عاکفی، در ۱۶ جدی/دی سال ۱۳۵۸ هجری خورشیدی در شهر کابل زاده شد. او دوران کودکی خود را در کابل سپری کرد؛ اما در سال ۱۳۷۳ هجری خورشیدی همزمان با اوجگیری جنگها، همراه خانوادهاش ناچار به ترک افغانستان شد و در کشور هالند پناهنده گردید.
آموزش ابتدایی او در کابل و دوران لیسه در هالند گذشت. سپس در رشته اپتومتری (بیناییسنجی و لنز) از شهر روتردام فارغ شد و یک سال نیز در رشته روانشناسی درس خواند.
عاکفی از سال ۱۳۷۲ هجری خورشیدی نخستین شعرهای خود را سرود و در دوازدهسالگی اولین غزلش را نوشت. او در چهاردهسالگی از بستر زبانی فارسی دور افتاد، اما بعدها با پشتوانه فلسفی و ادبی، جایگاه خود را دوباره در ادبیات تثبیت کرد و به یکی از صداهای مهم شعر مهاجرت تبدیل شد. سبک ویژهای که او بنا نهاد، «ریزومنویسی» است؛ سبکی که تلفیقی از غزل، شعر آزاد، و ساختارهای پسامدرن است.
او مؤسس انجمن ریزوم است و همچنین از اعضای هیئت مدیره «جمهوری سخن» و انجمن «هفتکوچه ریزوم» در هالند بهشمار میرود. عاکفی در کنار فعالیتهای ادبی، مقالات پژوهشی در زمینه فلسفه به زبان هالندی نیز نوشته است.
در کنار فعالیتهای پژوهشی، اشعار تانیا در موسیقی نیز بازتاب یافته است. هنرمندانی چون احمد ولی، فرهاد دریا، قیس الفت، استاد حسینبخش و حفیظبخش سرودههای او را در آهنگها و اجراهای خود بهکار بردهاند. شعر او بر محور انسانگرایی، تجربه مهاجرت، رهایی از مرزبندیهای قومی و زبانی، زیست در چند فرهنگ، و عبور از هویت ثابت استوار است.
آثار منتشرشده وی عبارت اند از: خراسانزادهی زمینم – انتشارات امیری، کابل، ۲۰۱۴؛ افق گره میزدم، ریزوم میشد – انجمن قلم افغانستان، ۲۰۲۱.
تانیا عاکفی امروز یکی از چهرههای اثرگذار شعر معاصر فارسی در مهاجرت است؛ شاعری که با نوآوریهای ساختاری و جهانبینی فرامرزی خود، چشمانداز تازهای در ادبیات امروز گشوده است.
