عبدالصبور نریمان در ۱۷ جدی/دی سال ۱۳۵۲ هجری خورشیدی در شهرستان شولگره بلخ چشم به جهان گشود. آموزشهای ابتدایی و متوسطه را تا صنف یازدهم در مکاتب جرنیل غوثالدین و لیسهٔ ابوعبید جوزجانی در شهر میمنه به پایان رساند. در سال ۱۳۶۸ هجری خورشیدی، بهدلیل شرایط سیاسی حاکم، از آموزش رسمی فاصله گرفت و در مناطق تحت کنترل مجاهدین به فراگیری علوم دینی پرداخت.
با تأسیس دولت اسلامی افغانستان در سال ۱۳۷۱ هجری خورشیدی دوباره به مکتب بازگشت و در سال ۱۳۷۲ از لیسهٔ ابوعبید جوزجانی فارغالتحصیل شد. در سال ۱۳۷۳ از طریق کانکور به دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه بلخ راه یافت، اما با تسلط طالبان بر شمال کشور، تحصیلاتش ناتمام ماند. پس از پیوستن به جبههٔ مقاومت و سپریکردن دورهای کوتاه مهاجرت، همزمان با سقوط طالبان در سال ۱۳۸۰ به افغانستان بازگشت و سرانجام در سال ۱۳۸۲ هجری خورشیدی از دانشکدهٔ طب معالجوی دانشگاه بلخ فارغ گردید.
نریمان از سالهای نوجوانی به شعر و نویسندگی علاقهمند شد و این علاقه را در کنار تحصیل و فعالیتهای حرفهای دنبال کرد. او با نشریاتی چون «دانشجو»، «هدف»، «اولکه» و مجلهٔ معاونیت اول ریاست جمهوری همکاری داشته است.
مجموعهٔ شعر «صبوری هم مرز دارد» تنها اثر چاپشدهٔ اوست که در تهران منتشر شده است. افزون بر آن، در ویرایش چند اثر پژوهشی تاریخی و ادبی نیز همکاری داشته است. او مجموعه اشعاری نیز آماده چاپ دارد.
او فعالیت حرفهای خود را در بخش طبابت با کار در کلینیکهای ولایت فاریاب آغاز کرد و سپس در سمتهای مختلف دولتی ایفای وظیفه نمود. از جمله مسئولیتهای او میتوان به مشاوریت وزارت صحت عامه، مشاوریت معاونیت اول ریاست جمهوری افغانستان، مشاوریت وزارت اقتصاد، معاون سخنگوی وزارت صحت عامه و سخنگوی وزارت اقتصاد اشاره کرد. وی همچنین از بنیانگذاران جنبش جوانان افغانستان و نخستین رئیس شورای مرکزی این جنبش بوده است. در کنار این فعالیتها، از بنیانگذاران انجمن فرهنگی دانشکدهٔ طب بلخ در دوران دانشجویی و مؤسس انجمن ادبی «سلسلهٔ موی دوست» در میمنه در سال ۱۳۸۶ هجری خورشیدی بهشمار میرود.
