ارنست هاس (۱۹۸۶–۱۹۲۴)
ارنست هاس دانشمند سیاست و روابط بینالملل امریکایی بود که در زمینه سیاستهای همگرایی منطقهای کارهای برجستهای انجام داد و در این حوزه شهرت فراوان یافت.
به باور او، همگرایی منطقهای روندی است که در آن عوامل سیاسی در نظامهای ملی مختلف، وفاداری، توقعات و فعالیتهای سیاسی خود را به یک مرکزیت بزرگتر منتقل میکنند؛ مرکزی که تصمیمهای آن بر تصمیمهای دولتهای ملی ارجحیت دارد. او این نظریه را بهویژه در اروپا قابل اجرا میدانست، زیرا ارزشهای سیاسی مشترک در آن منطقه وجود دارد.
هاس با نوشتن کتاب آنگاه دانش قدرت است بر این نکته تأکید کرد که سازمانهای بینالمللی باید دوباره بازسازی شوند. استدلال او این بود که در شرایط موجود، مشکلات تازهای در مناطق مختلف پدید آمده که باید در اهداف سازمانها گنجانده شوند.
او از سازمان ملل متحد انتظار داشت که رویکردی رادیکال اتخاذ کند تا چالشهای قرن بیست و یکم را هرچه سریعتر برطرف سازد. به باور او، چالشهای این قرن بیش از آنکه محلی یا منطقهای باشند، ماهیتی جهانی دارند.
در کتاب درهمی آرزو (1969) دو مدل برای نظام انتقال معرفی کرد:
- مدلی که تغییر درون دولتهای ملی را هدف میگیرد و با دگرگونی گرایشهای بومی به گرایشهای کلان، زمینه همگرایی را فراهم میسازد.
- مدلی که بازتاب این گرایشها را در سازمانهای بینالمللی نشان میدهد و به تقویت همکاری جهانی میانجامد.
برای مطالعه بیشتر
- هاس، ارنست. کهنگی نظریه همگرایی منطقهای. بارکلی: انتشارات دانشگاه کالیفرنیا، ۱۹۷۶.
- هاس، ارنست. آنگاه قدرت دانش است: سه مدل تغییر در سازمانهای جهانی. بارکلی: انتشارات دانشگاه کالیفرنیا، ۱۹۹۰.
- تایلر، پاول. محدودیتهای اتحادیه اروپا. نیویورک: انتشارات دانشگاه کلمبیا، ۱۹۸۳.
