لاله دُولهرای دبیر برهانپوری از دبیران خوشتحریر وقت خودش بوده است. وی برادر لاله خوشحالچند فرحت است که وی نیز از شاعران ممتاز هندو بود. در تاریخدانی و انشاء دستگاهی داشته است. تاریخ آصفجاه اول را از آخر تا اول نوشته. در آخر عمر در حیدرآباد دکن (جنوب هند) زیسته است و تا زمان تألیف گل رعنا «پیش از ۱۲۲۳هجری» در قید حیات بوده است.
نمونهی سخن
نه هر انسان هنر دارد، ندارد
نه هر دریا گهر دارد، نداد
میانش را نشانی نیست پیدا
که میگوید کمر دارد؟ ندارد
***
وقتِ جولانِ جنون است، بیابان، مددی!
نُه فلک تنگ بوَد، وسعتِ امکان، مددی!
میتپد زخمیِ تیر نگهاش بر سرِ خاک
تیغِ ابرو مددی، خنجرِ مژگان مددی!
سینهام سوخت ز داغِ تبِ مهجوریِ دوست
آهِ سردی مددی، دیدهی گریان مددی!
