مختار مجید در سال ۱۳۴۱ هجری خورشیدی متولد شد. او به دلیل رشد در محیطی همراه با موسیقی و شعر، به آوازخوانی و موسیقی روی آورد. این علاقه از دوران نوجوانی در او آشکار شد و با تمرین، گوشسپاری و تجربههای شخصی، تواناییهایش بهتدریج پرورش یافت. آموزشهای او عمدتاً تجربی و شنیداری بود، روشی که در میان بسیاری از هنرمندان همنسل او رایج بود.
نقطه عطف زندگی هنری مختار مجید به سال ۱۳۶۰ هجری خورشیدی بازمیگردد؛ زمانی که او در کابل همراه با فرهاد دریا، اسد بدیع، جاوید راهی و وحید صابری، گروه موسیقی «باران» را بنیان نهاد. این گروه خیلی زود به پدیدهای مهم در فضای فرهنگی و موسیقایی افغانستان بدل شد و با ارائه موسیقی متفاوت، تنظیمهای نو و نگاهی تازه به ترانه، مرزهای موسیقی رایج آن زمان را جابهجا کرد و نسلی تازه از شنوندگان را با خود همراه ساخت.
مختار مجید بهعنوان یکی از صداهای شاخص گروه باران، نقش برجستهای در موفقیت آن داشت. صدای گرم و بیان احساسی او همراه با تلاش جمعی گروه، تأثیر عمیقی بر مخاطبان گذاشت. از جمله اجراهای بهیادماندنی این دوره، کنسرتی در فضای باز و زیر باران بود؛ جایی که صدای باز شدن چترهای تماشاگران و نمنم باران با موسیقی درآمیخت و فضایی شاعرانه و فراموشنشدنی خلق کرد. این اجرا به خاطرهای ماندگار در حافظه دوستداران موسیقی افغانستان تبدیل شد.
با دگرگونیهای سیاسی و اجتماعی کشور، مختار مجید ناچار به ترک افغانستان شد و سالهای زیادی را در ایالت ویرجینیا امریکا سپری کرد. با اینحال، پیوند او با موسیقی و مخاطبانش کماکان ادامه یافت و تا سالهای آخر عمر، به خلق و اجرای آثار ادامه داد.
مختار مجید پس از مدتی مبارزه با بیماری سرطان، سرانجام در ۲۸ دلو/بهمن سال ۱۴۰۰ هجری خورشیدی در ویرجینیای امریکا درگذشت.
روانش شاد و یادش انوشه باد!
