محمد امان وارسته در سال ۱۳۰۸ هجری خورشیدی در شهر کابل و در خانوادهای فرهنگی دیده به جهان گشود. فضای فرهنگی خانواده، تأثیر ژرفی بر شکلگیری شخصیت او و گرایشش به ادبیات برجای گذاشت. او دورهٔ آموزش مکتب را در زادگاهش به پایان رساند و از همان سالهای جوانی، علاقهای عمیق به دانش و مطالعه از خود نشان داد.
این علاقه سبب شد تا زبانهای فارسی، پشتو، عربی، اردو و انگلیسی را بیاموزد؛ تواناییای که بعدها زمینهساز فعالیتهای گستردهٔ او در حوزههای تألیف و ترجمه گردید. فعالیتهای ادبی محمد امان وارسته از حدود سال ۱۳۴۰ هجری خورشیدی بهگونهای جدی آغاز شد؛ دورهای که ادبیات داستانی افغانستان هنوز در مراحل شکلگیری قرار داشت و بخش بزرگی از آثار موجود، ترجمه یا اقتباسی از ادبیات خارجی بهشمار میرفت. او در چنین فضایی به نویسندگی روی آورد و کوشید رمان افغانستان را با هویتی مستقل و بومی، مبتنی بر واقعیتهای اجتماعی و فرهنگی جامعهٔ خویش، شکل دهد؛ آثاری که در محتوا و فضا، ریشه در زندگی مردم افغانستان داشتند.
آقای وارسته افزون بر نویسندگی، در عرصهٔ نشر و فرهنگ نیز نقشی پیشگامانه ایفا کرد و بهعنوان بنیانگذار یکی از نخستین مطبعههای خصوصی افغانستان شناخته میشود؛ اقدامی که در گسترش فرهنگ چاپ و نشر آثار، سهمی مهم داشت.
آقای وارسته آثار ارزشمندی خلق کرد که از برجستهترین آثار او میتوان به رمانهای «بازی سرنوشت»، «ماجرای هواپیما»، «در دیوانهخانه»، «صدای وجدان»، «بهسوی گناه»، «بچهٔ یتیم»، «بهسوی خدا»، «کتابفروش دورهگرد» و «عاطفه» اشاره کرد؛ آثاری که هر یک بازتابی از دغدغههای اجتماعی، اخلاقی و انسانی نویسندهاند و در مجموع، تصویری از جامعه و زیست فرهنگی روزگار او ارائه میکنند. در میان این آثار، رمان «بازی سرنوشت» جایگاهی ویژه دارد؛ اثری که چندین بار در تهران به چاپ رسید و موجب شناختهشدن بیشتر او در محافل ادبی ایران شد.
محمد امان وارسته در ۲۶ ثور/اردیبهشت سال ۱۳۹۱ هجری خورشیدی چشم از جهان فروبست.
