بتول حیدری، در ۱۵ اسد/مرداد سال ۱۳۶۱ هجری خورشیدی، در خانوادهای اهل فرهنگ، در شهر دمشق، پایتخت سوریه، زاده شد. پدرش از چهرههای شناختهشدهٔ جامعهٔ مهاجران افغانستان در سوریه بود و فضای فرهنگی خانواده، از همان سالهای نخست، او را با کتاب، مطالعه و اندیشیدن مأنوس ساخت.
دورهٔ آموزش مکتب را در سوریه به پایان رساند. سپس همراه خانواده به ترکیه مهاجرت کرد و پس از مدتی اقامت در آن کشور، راهی ایران شد و در اصفهان سکونت گزید. در ایران، دیپولم علوم تجربی را دریافت کرد و تحصیلات دانشگاهی خود را در رشتهٔ روانشناسی تا مقطع دکتری در دانشگاه دولتی اصفهان ادامه داد.
علاقهٔ او به ادبیات داستانی از سالهای مکتب و با مطالعهٔ مجلهٔ «کیهان بچهها» شکل گرفت و نخستین نوشتههای خود را نیز برای همین نشریه میفرستاد. پس از استقرار در اصفهان، به کانون ادبی بانوان اصفهان پیوست و حضور فعال در نشستهای داستاننویسی داشت. همزمان در مسابقات ادبی مکاتب و رقابتهای ادبی استان اصفهان شرکت کرد و بارها رتبههای برتر داستاننویسی را به دست آورد. در همان سالها، با تشویق سیداسحاق شجاعی، داستاننویس مطرح افغانستان، بهطور جدی با ادبیات داستانی افغانستان آشنا شد و فعالیت حرفهای خود را در این حوزه گسترش داد.
در سالهای مهاجرت، همراه با جمعی از نویسندگان جوان، انجمن داستاننویسان اصفهان را در خانهٔ هنرمندان بنیان گذاشت و بهعنوان عضو شورای مرکزی، نزدیک به دو سال در برنامهریزی، مدیریت و برگزاری نشستهای ادبی این انجمن نقش فعالی ایفا کرد.
از سال ۱۳۷۷، آثار او در نشریهٔ «گلبانگ» منتشر شد؛ نشریهای که میزبان آثار بسیاری از شاعران و داستاننویسان برجستهٔ افغانستان بود. داستانهای او همچنین در ماهنامهٔ «سلام بچهها»، هفتهنامهٔ «اطلاعات هفتگی» و شماری از نشریات فارسیزبان ایران به چاپ رسید.
آثار بتول حیدری عبارتاند از: («سربداران»، «صادق هدایت را من کشتهام»، «سرگم»). افزون بر این، داستانهای او در مجموعههای متعددی، از جمله «میراث شهرزاد»، «باران خاکی، مانده روی کاشی آبی»، «زیر آسمان کابل»، «قلمم بال پرنده است»، «کابل عزیز من» و «بیزبان گویا» در کنار آثار نویسندگان ایران و افغانستان منتشر شده است.
بتول حیدری طی سالها در جشنوارههای ادبی گوناگون، از جمله جایزهٔ ادبی اصفهان، بهعنوان دبیر، داور و عضو هیئت اجرایی حضور داشته است. همچنین داوری چهارمین جشنوارهٔ داستان اکرم عثمان در استکهلم، جشنوارهٔ رمان توانا در کابل و یازدهمین جشنوارهٔ اوسانه را در کارنامهٔ خود دارد.
پس از بازگشت به افغانستان، فعالیتهای ادبی و آموزشی خود را با جدیت ادامه داد. برگزاری کارگاههای داستاننویسی، بنیانگذاری جشنوارهٔ داستان «هزار و یک شب» در دانشگاه تعلیم و تربیهٔ کابل ــ که در آن بهعنوان استاد نیز فعالیت میکرد ــ و دعوت از چهرههای برجستهٔ ادبیات داستانی، از مهمترین فعالیتهای او در این دوره به شمار میرود. او همچنین با نشریاتی چون «هشت صبح»، «صبح کابل»، «راه مدنیت»، «بنیاد اندیشه»، «نیمرخ» و دیگر رسانههای فرهنگی همکاری داشته و افزون بر داستاننویسی، مقالات متعددی در زمینهٔ نقد و تحلیل ادبیات داستانی افغانستان منتشر کرده است. همکاری با مجلهٔ «باغ» به سردبیری سرور رجایی و نگارش داستان برای کودکان و نوجوانان نیز بخشی از کارنامهٔ فرهنگی اوست.
آثار بتول حیدری تاکنون به زبانهای فارسی، انگلیسی، عربی، آلمانی و ایتالیایی در نشریات، وبگاهها و مجموعههای داستانی گوناگون منتشر شده است.
بتول حیدری اکنون در بریتانیا زندگی میکند و در کنار آموزش داستاننویسی، نقد و بررسی آثار داستانی و برگزاری کارگاههای ادبی، بهعنوان تسهیلگر اجتماعی با دانشگاه آکسفورد همکاری دارد.
