فرهنگ‌نامه فلسفۀ سیاسی: فرانسیس فوکویاما

فرانسیس فوکویاما

فرانسیس فوکویاما

(۱۹۵۲)

فرانسیس فوکویاما دانشمند سیاسی، اقتصاددانِ سیاست و نویسندهٔ بزرگِ سیاست بین‌الملل امریکاییِ ژاپنی ـ روسی‌الاصل که با نوشتن کتاب «پایان تاریخ و آخرین انسان» (۱۹۹۲) شهرت کمایی کرد و در زمرهٔ ایده‌آلیست‌های معروف مطرح شده است. او در دانشگاه کورنل درس خوانده است.

جانِ کلام و اندیشهٔ فوکویاما این است که در یک تضاد ایدئولوژیک جهانی که در آن منجر به کامیابی و شکست تفکرات مختلف شد، لیبرال‌دموکراسی توانست سه ایدئولوژی بزرگ (نازیسم، فاشیسم و کمونیسم) را به زانو آورد و همه را در میدان شکست داد؛ که باعث پایان‌یافتن ایدئولوژی‌ها شد و این آخرین مدل تفکر سیاسی خواهد ماند.

او در نوشته‌هایش همچنان به این سؤال پاسخ داده است که چرا کشورهای امریکای لاتین که روزی قدرت‌های بزرگ اقتصادی بودند، در مدت یک سده به رکود مبتلا شدند و امریکای شمالی جای آن‌ها را گرفت.

فوکویاما از چهره‌های برجستهٔ ظهور محافظه‌کاری نو است. او حملات امریکا به عراق را رد کرد و به دونالد رامسفلد، وزیر دفاع امریکا، فریاد زد که به‌ سبب خیانت بزرگ و تاریخی باید از مقام خود کنار برود. فوکویاما باور دارد که ادارهٔ جرج بوش سه اشتباه بزرگ تاریخی انجام داده است: ۱. در بارهٔ اسلام سیاسی غلو کرد. ۲. قادر به گسترش هژمونی خیرخواهِ امریکایی نشد. ۳. احساس ضدامریکایی را گسترش داد.

 

برای مطالعه بیشتر

  • فوکویاما، فرانسیس.  پایان تاریخ و آخرین انسان.  لندن: همیش همیلتون، ۱۹۹۲.
  • فوکویاما، فرانسیس.  دولت سازی: حکومت و تظم جهانی در سده ۲۱. ایتاشا: انتشارات دانشگاه کورنل، ۲۰۰۴
  • فوکویاما، فرانسیس.  اعتماد: فضیلت اجتماعی و ساختار موفقیت.  لندن: همیش همیلتون، ۱۹۹۵.
اشتراک گزاری از این طریق:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فراخوان