ابوزید احمد بن سهل بلخی، مشهور به ابوزید بلخی از برجسته‌ترین چهره‌های علمی خراسان در حوزه‌های فلسفه، کلام، جغرافیا، ریاضیات و به‌ویژه پزشکی و بهداشت روان است. وی در ۲۳۵ هجری در ناحیهٔ شامستان، از روستاهای بلخ، در خانواده‌ای اهل دانش دیده به جهان گشود؛ پدرش آموزگار کودکان بود و از همان آغاز، او را به دانش‌دوستی و جست‌وجوی معرفت ترغیب کرد.
