ابوالفرج علی بن حسین بن هندو، مشهور به ابن هندو، طبیب، فیلسوف و شاعر خراسان، در قرن چهارم و پنجم هجری خورشیدی می‌زیست و فعالیت‌های علمی و ادبی خود را عمدتا در خراسان و در دربارهای آل‌بویه و آل‌زیار انجام داد. وی احتمالا در طبرستان زاده شد و در نیشابور به تحصیل دانش‌های یونانی و فلسفه نزد استادانی چون ابوالحسن وائلی یا عامری و سپس پزشکی نزد ابن خمار پرداخت. ابن هندو همچنین به نگارش و تصحیح متون در دیوان‌های حکومتی و دربارها اشتغال داشت و در خدمت سیده خاتون، بیوه فخرالدوله دیلمی، و فرمانروایان زیاری گرگان بود.
