کنت والتز (۱۹۲۴–۲۰۱۳)
دانشمند برجستهٔ روابط بینالملل و یکی از بنیانگذاران نظریهٔ نئورئالیسم یا «رئالیسم ساختاری» بود. نخستین سهم مهم والتز در حوزهٔ سیاست بینالملل در کتاب انسان، دولت و جنگ (۱۹۵۹) مطرح شد. او در این اثر نظریههای سیاست جهانی را در قالب «سه سطح تحلیل» دستهبندی کرد که بعدها شهرت فراوان یافت:
۱. سیاست بینالملل در سطح فردی، یعنی نتیجهٔ کنشها و ویژگیهای روانی افراد.
۲. سیاست بینالملل در سطح دولت، یعنی تأثیر رژیمها و ساختارهای داخلی کشورها.
۳. سیاست بینالملل در سطح نظام بینالمللی، یعنی نقش عوامل ساختاری و وضعیت آنارشیک نظام جهانی.
بزرگترین خدمت والتز به روابط بینالملل ارائهٔ نظریهٔ نئورئالیسم بود که خود آن را «رئالیسم ساختاری» نامید. به باور او، رفتار دولتها تحت فشار رقابت بینالمللی شکل میگیرد و همین فشار انتخابهای آنان را محدود میسازد.
از دیدگاه والتز، نظام بینالمللی ذاتاً آنارشیک است. برخلاف دولتها که در سطح داخلی دارای حکومت مرکزیاند و میتوانند پراکندگیها را نظم ببخشند، در سطح جهانی چنین قدرتی وجود ندارد؛ بنابراین دولتها ناگزیرند بهطور مستقل و آزاد عمل کنند.
او جهانیشدن را منشأ چالشهای نوین برای دولتها میدانست، اما تأکید میکرد که هیچ عامل غیردولتی نمیتواند جایگزین دولتها شود. در نهایت، دولتها همچنان بازیگران اصلی نظام بینالملل باقی خواهند ماند.
والتز همچنین یادآور میشد که نظریهٔ سیاست بینالملل با نظریهٔ سیاست خارجی تفاوت دارد؛ زیرا هدف آن مطالعهٔ رفتار خاص یک دولت نیست، بلکه تفسیر و تشریح اصول کلی رفتار دولتها در چارچوب نظام آنارشیک جهانی است.
برای مطالعهٔ بیشتر
- والتز، کنت. انسان، دولت و جنگ. نیویورک: انتشارات دانشگاه کلمبیا، ۱۹۵۹.
- والتز، کنت. نظریهٔ سیاست بینالملل. نیویورک: مکگراو هیل، ۱۹۷۹.
