جستجو
Close this search box.
پخش ویدیو

 

حنظلۀ بادغیسی از نخستین سرایندگان شعر فارسی در سدۀ سوم هجری و در زمان حکومت طاهریان است. از جزئیات زندگی حنظله اطلاعات اندک در منابع ذکر شده است. او در بادغیس از شهرهای معروف خراسان تولد شد و در حوزۀ شعر صاحب دیوان کامل بود. او را گاهی نخستین شاعر زبان فارسی نامیده اند.  اشعار حنظله هم‌ غنایی بود و هم تعلیمی و به خصوص در پایداری و ایستادگی، مضامین قوی و خوب داشت. حنظله را هم‌چنین بنیان‌گذار شعر پایداری یا شعر مقاومت دانسته اند که ابیات او در سدۀ چهارم هجری ورد زبان سالوکان و عیاران خراسان بود.  احمد خجستانی که از عیاران معروف خراسان و سرحلقه این دسته بود، به واسطه شعر حنظله به عیاری شتافت. او در بادغیس دیوان حنظله را می‌خواند تا به این بیت رسید: «یا بزرگی و عز نعمت و جاه –  یا چو مردانت مرگ رویاروی». وظیفه خربندگی را رها کرد و از عیاران شد. حنظله در دورۀ حکومت عبدالله بن طاهر در نیشاپور زندگی داشت. حنظله به احتمال زیاد در نیمۀ اول سدۀ سوم هجری چشم از جهان بسته است.

اشتراک گزاری از این طریق:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فراخوان