مریم یارام احمدی در ۲۶ اسد/مرداد سال ۱۳۸۰ هجری خورشیدی، در کابل چشم به جهان گشود. دورهٔ آموزش مکتب را در زادگاهش به پایان رسانید و سپس در سال ۱۳۹۸ وارد دانشکدهٔ ژورنالیزم دانشگاه کابل شد و پس از آن، آموزش در رشتهٔ پروتز دندان را آغاز کرد؛ اما در پی محدودیتهای آموزشی ناشی از تسلط طالبان، نتوانست هیچیک از این دو دوره را به پایان برساند. او اکنون تحصیلات عالی خود را بهصورت آنلاین در رشتهٔ مدیریت تجارت در یکی از دانشگاههای بیرون از کشور دنبال میکند.
علاقهٔ بانو یارام به ادبیات، رسانه، آموزش و فعالیتهای فرهنگی از سالهای جوانی شکل گرفت. او در سال ۱۳۹۸ با شرکت در دورهٔ ژورنالیزم عملی تلویزیون زن، نخستین تجربههای حرفهای خود را در عرصهٔ رسانه به دست آورد. فعالیت ادبی او از سال ۱۴۰۰ جدیتر شد و در نتیجهٔ این علاقه و فعالیت، آثاری در زمینهٔ شعر، سخنرانی و توسعهٔ فردی منتشر کرد که مشمول اینها اند: «شعری برای نخواندن»، «خدا خبر دارد»، «مرکز ثقل موفقیت در سخنرانی»، «سلام بر خداحافظی آخر»، «دیوان نرگس» و «خندههای خدا».
یارام احمدی در کنار فعالیتهای ادبی، در حوزههای رسانه، آموزش و مدیریت فرهنگی نیز حضور داشته و با شماری از رسانهها، نهادهای آموزشی و انجمنهای دانشجویی و فرهنگی همکاری کرده است. تجربهٔ او در این زمینهها، از ویراستاری خبری و آموزش فن بیان تا مدیریت فعالیتهای فرهنگی، نشراتی و تولید محتوای صوتی را دربر میگیرد.
