محمدعالم کوهکن، در ۱۵ ثور/اردیبهشت سال ۱۳۴۱ هجری خورشیدی در ولسوالی خواجهسبزپوش ولایت فاریاب زاده شد. دورهٔ آموزش را در فاریاب تکمیل کرد و مدرک کارشناسی اش را در رشتهٔ حقوق و علوم سیاسی از مؤسسهٔ تحصیلات عالی گوهرشاد به دست آورد.
کوهکن از محیط فرهنگی منطقه و خانواده به شعر و ادبیات روی آورد و بخش مهمی از فعالیت ادبی و پژوهشی خود را به زبان و ادبیات اوزبیکی اختصاص داد. او در زمینههای شعر، داستان، پژوهش و ترجمه فعالیت کرد و در کنار آفرینش آثار ادبی، شماری از آثار فارسی را نیز به زبان اوزبیکی برگرداند. کوشش برای گسترش زبان و ادبیات اوزبیکی و معرفی آثار نویسندگان این حوزه، از محورهای اصلی فعالیت ادبی او بود.
از آثار او میتوان «اوزبیک ادبیاتی فرهنگی»، مجموعههای شعر «سین اوچون یرهلدیم» و «قلدیرغاچ»، مجموعهٔ داستان «قاره کوزلریم»، «بابر و بابریزادهها» و «قیصار در خون و آتش» را نام برد. او همچنین «مناجات دریا» اثر خالد حسینی و «نگین غزنی» اثر نصیر احمد احمدی را به زبان اوزبیکی ترجمه کرد و پژوهشی دربارهٔ زندگی سیاسی و ادبی سلطانحسین بایقرا نیز از خود به جا گذاشت.
کوهکن فعالیت رسانهای خود را در سال ۱۳۶۳ با روزنامهٔ «فاریاب» آغاز کرد و در ادامه، مدیریت مسؤول این روزنامه و ریاست اتحادیهٔ ژورنالیستان فاریاب را بر عهده گرفت. او همچنین ریاست اطلاعات و فرهنگ ولایتهای فاریاب و بلخ را بر عهده داشت و با رسانههایی چون رادیو آزادی، رادیو تلویزیون آیینه و رادیو تلویزیون آریانا همکاری کرد. ریاست بخش اوزبیکی رادیو تلویزیون آریانا و ریاست نشرات تلویزیون بیرلیک نیز از دیگر مسؤولیتهای رسانهای او بود.
او در کنار فعالیتهای ادبی و رسانهای، در برگزاری برنامهها و نمایشگاههای کتاب اوزبیکی در کابل، میمنه، اندخوی و شبرغان سهم گرفت و برای آموزش و گسترش زبان اوزبیکی نیز فعالیت کرد. کوهکن از اعضای انجمن قلم افغانستان و از چهرههای فعال بنیاد اجتماعی و مدنی توران بود و طی چند دهه در عرصههای فرهنگی، ادبی و رسانهای حضور داشت.
محمدعالم کوهکن پس از فروپاشی جمهوری در سال ۱۴۰۰ هجری خورشیدی و سلطهٔ طالبان، به ایالات متحدهٔ امریکا مهاجرت کرد و پس از مدتی مبارزه با بیماری سرطان، در ۱۳ سنبله/شهریور سال ۱۴۰۴ هجری خورشیدی، در ۶۳ سالگی درگذشت.
روانش شاد و یادش گرامی باد!
