شریفالله مبارز آهنگر، در ۶ اسد سال ۱۳۷۴ هجری خورشیدی در شهرستان رستاق ولایت تخار زاده شد. آموزشهای ابتدایی را در زادگاهش فراگرفت، دورهٔ لیسه را در مکتب مسلکی زراعت تخار به پایان رساند و سپس مدرک کارشناسی را در رشتهٔ کشاورزی از دانشگاه تخار به دست آورد.
گرایش آقای آهنگر به شعر و ادبیات از سالهای دانشجویی شکل جدیتری یافت. در همین دوره به انجمن شاعران و نویسندگان تخار پیوست و فعالیتهای ادبی و فرهنگی خود را از آنجا آغاز کرد. نخستین اثر او با عنوان «فرزند آهنگر» در سال ۱۳۹۹ هجری خورشیدی منتشر شد. این مجموعه، که دربرگیرندهٔ سرودههای میهنی و عاشقانه است، زمینهٔ معرفی او را در محافل ادبی فراهم ساخت. او در ادامهٔ فعالیتهای پژوهشی خود به گردآوری آثار شاعران تخار پرداخت و حاصل این تلاش را در کتاب «به ادامهٔ آمو» در سال ۱۴۰۱ منتشر کرد. این اثر، که جنبهٔ پژوهشی دارد، مجموعهای از سرودههای چهل و هفت تن از شاعران تخار را در بر میگیرد و از آثار ارزشمند در معرفی شعر معاصر این ولایت به شمار میرود. او در سال ۱۴۰۲، همراه با شماری از شاعران و فرهنگدوستان تخار، بستر ادبی و فرهنگی آمو را بنیان نهاد؛ نهادی که با هدف گسترش فعالیتهای ادبی، حمایت از شاعران و تقویت جریان فرهنگی در شمالشرق افغانستان شکل گرفت. سومین اثر آقای مبارز، «آخرین اسیر»، از سوی بستر ادبی و فرهنگی آمو منتشر شد. این مجموعه که شامل سرودههای حماسی، عاشقانه و اجتماعی است، بازتابدهندهٔ دغدغههای انسانی، ملی و فرهنگی شاعر در سالهای اخیر است.
شریفالله مبارز آهنگر در کنار سرایش به زبان فارسی دری، با برخی گویشهای محلی، از جمله گویش مردم بدخشان نیز شعر سروده است که بر جذابیت و تنوع کارهای او افزوده است.
