ابوسهل عیسی بن یحیی بن ابراهیم المسیحی، مشهور به ابوسهل مسیحی گرگانی، در نیمه دوم قرن چهارم هجری قمری در خوارزم به دنیا آمد و از دانشمندان برجسته خراسان همعصر ابن سینا بود. او علاوه بر پزشکی، در زمینههای هندسه، ستارهشناسی، ریاضیات، شعر و حکمت نیز آثار قابل توجهی داشت و در دربار ابوالعباس مامون خوارزمشاه فعالیت میکرد.
