ابنمیثم خراسانی در نیمهٔ نخست سدهٔ ششم هجری در یکی از شهرهای علمی خراسان-احتمالاً بلخ یا نیشابور زاده شد. او در محیطی رشد کرد که آثار ابنسینا، جرجانی و فخر رازی در مدارس و بیمارستانها تدریس میشد و همین فضا او را از آغاز به سوی طب و فلسفه کشاند. ابنمیثم آموزشهای مقدماتی را نزد حکیمان محلی فراگرفت و سپس به حلقههای سینویان پیوست؛ حلقههایی که به شرح «قانون»، «شفا» و «اشارات» میپرداختند و در خراسان بسیار فعال بودند.
