نام‌آوران سیستان

سموری سجزی سیستانی، یکی از شاعران و کاتبان برجستهٔ قرن ششم هجری است که در سرزمین سیستان می‌زیست و از شخصیت‌های برجستهٔ ادبی و علمی

سراج الدین سگزی، متخلص به سراجی، از شاعران بزرگ قصیده‌سرا و مداحان برجستهٔ سدهٔ هفتم هجری است که در نیمهٔ اول این قرن می‌زیست. او

حمزه غافل سیستانی، مشهور به ملک حمزه فرزند ملک جلال‌الدین، از شاعران سده یازدهم هجری است. او در سیستان به دنیا آمد و به عنوان

حمزه بن عبدالله خارجی، معروف به حمزه سیستانی، شخصیتی برجسته در تاریخ سیستان است که در دوران خلافت هارون‌الرشید، در اواخر قرن دوم هجری، علیه

استاد سیس، از اهالی سیستان، در اوایل قرن دوم هجری در خراسان قیام کرد و علیه حکومت عباسیان شورش نمود. او در سال ۱۵۰ هجری

احولی سیستانی در حدود قرن یازدهم هجری در منطقهٔ سیستان چشم به جهان گشود. او از شاعران نامدار بود و بیشتر آثار خود را در

ابو سلیمان محمد بن طاهر بن بهرام سجستانی یکی از فیلسوفان و منطقیون در دوران میانه اسلامی در سده چهارم هجری در سیستان به‌دنیا آمد

بسّام گُرد به‌عنوان یکی از پیشگامان شعر پارسی، نقش مهمی در شکل‌گیری و گسترش این زبان در عرصهٔ ادب ایفا کرد. او از نخستین شاعرانی

احمد خجستانی از شخصیت‌های مهم و جنجال‌برانگیز تاریخ خراسان در سده سوم هجری بود که زندگی‌اش با سیاست، جنگ و حکومت‌داری پیوندی ناگسستنی داشت. او

ابو محمد هاشم بن زید سروانی بُستی از چهره‌های برجسته علمی و ادبی قرن سوم هجری بود که در عرصه زبان، بلاغت و شعر، آثار

احمد بن محمد بن علویه، ملقب به «جراب‌الدولة»، از ادیبان و ظریفان برجسته قرن چهارم هجری بود که به‌سبب طبع شوخ، مهارت در طنزپردازی و

ابوالعریان از چهره‌های برجسته و نام‌آور سیستان در آغاز قرن سوم هجری بود که به سبب شجاعت، جنگاوری و نقش مؤثرش در تحولات سیاسی و