ابنعبدالکریم بلخی از طبیبان برجسته خراسان در دورههای میانه در بلخ زاده شد. شهرت او در طبابت در سده چهارم یا پنجم هجری بود. هرچند منابع در باره جزییات و شهرت او اطلاعاتی اندک ثبت کرده اند. اما نام او را در میان اطبای بزرگ آورده اند.او در درمان بیماریهای گوارشی، سوءهاضمه، قولنج، زخم معده و اختلالات صفراوی مهارت داشت. نسخههای او عمدتاً بر پایه گیاهان آرامبخش و ضدالتهاب تنظیم میشد. او در مدارس بلخ به تدریس مباحث مربوط به مزاجها و قوا میپرداخت و در میان بیماران بهعنوان طبیبی دقیق و محتاط شناخته میشد. نقش او در گسترش طب گوارشی در خراسان قابل توجه است.
