رویین رهنوش در ۱۶ جوزا/خرداد سال ۱۳۶۶ هجری خورشیدی در شهر فیضآباد، مرکز ولایت بدخشان، در خانوادهای فرهنگی دیده به جهان گشود. پدرش کارمند دولت و مادرش آموزگار بود. کودکی و دورهٔ آموزش مکتب را در شهرستان اشکاشم سپری کرد و مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ ادبیات انگلیسی از دانشگاه پروان به دست آورد.
رهنوش با تأثیر از مادرش که شعر میسرود و دو مامایش که با شعر مأنوس بودند، با ادبیات آشنا شد و همین آشنایی از همان سالهای کودکی در او ادامه پیدا کرد. در صنف نهم نخستین شعرهایش را در دفترچهای شخصی نوشت و در سالهای بعد، شعر به نخستین زبان جدی بیان ادبی او تبدیل شد. حاصل این تلاشها، انتشار دو مجموعه شعر با عنوانهای «بلوغ تن آفتاب» در سال ۱۳۹۲ و «تکتک پایی که اتفاق افتاد» در سال ۱۳۹۵ بود. با این حال، بهتدریج گرایش او از شعر به داستان شکل گرفت؛ بهگونهای که از حدود بیش از یک دهه پیش نوشتن داستان را در قالب نوشتههای کوتاه و تمرینی آغاز کرد و از سال ۱۳۹۸ هجری خورشیدی بهصورت جدی وارد داستاننویسی شد و مسیر ادبی خود را عمدتاً به سوی داستان تغییر داد. نخستین رمان او با عنوان «گورستان سر تپه» در سال ۱۴۰۴ هجری خورشیدی منتشر شد؛ اثری که نگارش آن در کنار دیگر فعالیتهای حرفهای حدود پنج سال زمان برد.
رهنوش در مسیر شکلگیری نگاه ادبیاش، خود را تحت تأثیر نویسندگانی چون ویلیام فاکنر، فئودور داستایوفسکی، ارهان پاموک، پائولو کوئیلو و گابریل گارسیا مارکز میداند و در میان نویسندگان فارسیزبان به عباس معروفی علاقه دارد. در سطح ادبیات افغانستان نیز از همان سالهای کودکی با آثار رهنورد زریاب و اکرم عثمان آشنا شده و آنها را بخشی از تجربهٔ اولیه و شکلدهندهٔ ذوق ادبی خود میشمارد.
آقای رهنوش در کنار فعالیتهای ادبی، از سال ۱۳۹۳ هجری خورشیدی وارد عرصهٔ رسانه و روزنامهنگاری شد و با رسانههای محلی همکاری کرد و در دورههایی بهعنوان خبرنگار و سردبیر نیز فعالیت داشت. حدود هشت سال پیش همکاری خود را با شبکهٔ بیبیسی آغاز کرد؛ شش سال در بخش فارسی بیبیسی فعالیت داشت و در دو سال اخیر در بخش افغانستان این رسانه مشغول کار بوده است. تجربهٔ روزنامهنگاری و تماس مستقیم با واقعیتهای اجتماعی، نقش مهمی در تقویت نگاه واقعگرایانهٔ او و گذار از شعر به داستان داشته است.
