احسان سلام در ۹ جوزا/خرداد سال ۱۳۴۰ هجری خورشیدی در شهر فیضآباد، مرکز بدخشان، دیده به جهان گشود. او در خانوادهای رشد یافت که به آموزش، فرهنگ و مسوولیتپذیری اهمیت ویژه داده میشد و همین زمینه سبب شد تا از سالهای نخستین زندگی، به دانش، فرهنگ و نوشتن علاقهمند گردد.
آقای سلام، دورهٔ آموزش مکتب را در بدخشان و کابل به پایان رساند و مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ علوم نظامی از دانشگاه نظامی کابل به دست آورد. سپس برای فراگیری آموزشهای عالی نظامی در اکادمی نظامی فرونزِ مسکو تحصیل کرد و تجربههای حرفهای خود را در حوزههای نظامی و مدیریتی گسترش داد.
هرچند علاقهٔ آقای سلام به نویسندگی و طنزپردازی از سالهای جوانی شکل گرفته بود، اما در دوران مهاجرت بیش از پیش گسترش یافت. او در سه دههٔ اخیر از چهرههای شناختهشدهٔ طنزنویسی افغانستان بوده و با بهرهگیری از زبان طنز، به بازتاب مسائل اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعه پرداخته است. نوشتهها و طنزهای او در نشریات گوناگون افغانستان و بیرون از کشور منتشر شده و جایگاه ویژهای در میان خوانندگان فارسیزبان یافته است. او با نشریات متعددی از جمله «رستاخیز»، «رنگین»، «خوشه» و «روشنی» در آلمان، «اقتدار ملی» در کابل، «امید» در ایالات متحده و «خاک» در بلغاریا همکاری قلمی داشته است. از شناختهشدهترین فعالیتهای او میتوان به نگارش ستون طنزی «طنزالاخبار» با نام مستعار «ماجراجو» در ماهنامهٔ «رستاخیز» اشاره کرد که در سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰ منتشر میشد و با استقبال گستردهٔ خوانندگان روبهرو شد.
سلام در سال ۱۳۸۱ نگارش برنامهٔ طنز رادیویی «پخته پرانک» را برای رادیوی «صبح بخیر افغانستان» آغاز کرد و تا پنج سال نویسندهٔ ثابت این برنامه بود. او بعدها طنزهای خود را در وبلاگ «پخته پرانک» و سپس در صفحهٔ شخصیاش در فیسبوک منتشر کرد و همکاری خود را با رسانهها و نشریات فرهنگی ادامه داد. حاصل سالها فعالیت ادبی او چندین مجموعهٔ طنز است که از میان آنها میتوان به «درد دل قلم» (۱۳۸۱)، «فردا جلسه داریم» (۱۳۸۵) و «پوقانه ملی» (۱۳۸۷) اشاره کرد. افزون بر این، چند اثر دیگر او نیز آمادهٔ انتشار است. آثار سلام عمدتاً در حوزهٔ طنز اجتماعی و فرهنگی قرار میگیرند و با زبانی ساده، انتقادی و واقعگرا به مسائل و چالشهای جامعه میپردازند.
احسان سلام در کنار فعالیتهای ادبی، سالها در نهادهای نظامی و اداری افغانستان نیز وظیفه اجرا کرده است. از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۸ در بخشهای مختلف ستاد ارتش و وزارت دفاع افغانستان فعالیت داشت و پس از بازگشت از مسکو، مدتی بهعنوان کارمند ملکی در ریاست عمومی ادارهٔ امور دولت اسلامی افغانستان کار کرد. او از سال ۱۳۷۳ هجری خورشیدی در آلمان زندگی میکند و همچنان به فعالیتهای فرهنگی و ادبی ادامه میدهد.
