ابوسلیمان حمد بن محمد بن ابراهیم خطّابی بُستی (۳۱۹/۳۱۷–۳۸۶/۳۸۸ق)، از نامدارترین محدثان، فقیهان و لغتشناسان سدهٔ چهارم هجری، در شهر بُست از نواحی سیستان دیده به جهان گشود. او پس از فراگیری دانشهای مقدماتی در زادگاه خود، برای تکمیل علوم حدیث، فقه و لغت به شهرهای مکه، بغداد، بصره و نیشابور سفر کرد. نیشابور، که در آن روزگار یکی از بزرگترین مراکز علمی جهان اسلام بود، نقش مهمی در بالندگی علمی او داشت.
