میشل دبلیو. دوئیل
(۱۹۴۸)
میشل دبلیو دوئل یک دانشمند ایدهآلیست سیاسی امریکایی است که با کتاب «لیبرالیسم و سیاست جهان» به شهرت رسید، او در دانشگاه هاروارد درس خواند و در حوزهٔ سیاست بینالملل، بهخصوص در زمینهٔ صلح دموکراتیک لیبرال، معروف است. دوئیل همچنان در مطالعهٔ مقایسهای امپراتوریها و روند تکامل حفظ صلح سازمان ملل نوشتههایی دارد.
او به اندیشهٔ سیاسی کانت علاقهٔ وافر داشت و انترناسیونالیسم لیبرال کانتی را تبلیغ میکند. به دو میراث لیبرالیسم توجه جدی نموده و آن را مورد بررسی قرار داده است: یکی آرامش روابط خارجی در میان دولتهای لیبرال و دیگری بیاحتیاطی بینالمللی که باید اداره شود.
دوئیل بهشدت به انتقادهای لنین، هابسون و شومپتر مبتنی بر گسترش امپریالیستی توسط قدرتهای بزرگ حمله کرد و نظریهٔ اینکه دولتهای پیرامونی بهسبب دولتهای محوری تضعیف میشوند را مردود میپندارد.
مدل کثرتگرایی سیاسی را میپذیرد و میگوید این نه بهمعنی آن است که از لحاظ نظری در برابر دانش قرار گرفته میشود، بلکه اساس سیاست است. او میگوید انسان هرکدام بهتنهایی خودش نیست، بلکه در یک جمع دارای فکرهای مختلف وجود دارد. ما نمیتوانیم از چندبودن فرار کنیم.
برای مطالعه بیشتر:
- دوئیل، میشل دبلیو. امپراتوری ها. ایتاشا: انتشارات دانشگاه کورنل، ۱۹۸۶.
- دوئیل، میشل دبلیو. تضاد ها در سیاست بین الملل: رئالیسم و چالش های نو لیبرال. نیویارک: انتشارات مارتین قدیس، ۱۹۹۶.
- میولر، جان. فرار از روز قیامت: در کهنگی جنگ بزرگ. نیویارک: بیسک بوک، ۱۹۸۰.
