فروزان امیری در ۲۸ عقرب/آبان سال ۱۳۷۰ خورشیدی در شهر هرات، چشم به جهان گشود. دورهٔ آموزش مکتب را در زادگاهش به پایان رسانید و تحصیلات عالی خود را در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی تا مقطع کارشناسی ارشد در دانشکدهٔ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه هرات به انجام رسانید. او اکنون سرگرم تکمیل دورهٔ دکترای زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه شهید بهشتی ایران است.
امیری با بهرهگیری از فضای فرهنگی و ادبی زادگاهش به ادبیات علاقهمند شد و این گرایش او را به سوی داستاننویسی، نقد و پژوهش ادبی کشاند. حاصل کارهای ادبی او مجموعهداستان کوتاه «سرمه و سیاهی» است که از سوی انتشارات انجمن ادبی هرات با همکاری نشر «آن» منتشر شده است. همچنین مجموعهای از داستانهای زنان افغانستان با عنوان «شاه کابل، مطرب خرابات» به کوشش او و دکتر محمد راغب از سوی نشر ثالث به چاپ رسیده است. افزون بر این، مقالهها و نقدهای ادبی او در نشریات و مجموعههای مقالات ادبی داخل و خارج از افغانستان منتشر شدهاند.
امیری عضو انجمن جهانی قلم و هیأت رهبری انجمن ادبی هرات است. او به مدت پنج سال دبیری بخش داستان کانون جوانان انجمن ادبی هرات را بر عهده داشت و در این مدت، با برگزاری کارگاههای آموزش داستاننویسی برای علاقهمندان این حوزه و نشستهای نقد و خوانش داستان «راوی»، در گسترش فعالیتهای ادبی و پرورش استعدادهای جوان سهم گرفت. او در کنار فعالیتهای ادبی، چهار سال بهعنوان استاد دانشگاه تدریس کرد. پس از آن، به مدت سه سال در جایگاه متخصص زبان فارسی در بخش نصاب تعلیمی وزارت معارف افغانستان فعالیت داشت و افزون بر مشارکت در انکشاف مفردات درسی، پانزده جلد کتاب قصه و ترانه برای کودکان نوشت. آخرین مسئولیت رسمی او در دولت جمهوری افغانستان، ریاست مرکز تحقیق و تدوین محتوای امتحانات الکترونیکی کمیسیون اصلاحات اداری و خدمات ملکی افغانستان بود.
فروزان امیری پس از سقوط نظام جمهوری در افغانستان ناگزیر به ترک کشور شد و زندگی در تبعید را آغاز کرد. او اکنون در یکی از رسانههای زنان افغانستان در تبعید فعالیت میکند.






