فرهنگ‌نامه فلسفۀ سیاسی: رابرت کوهن

رابرت کوهن

رابرت کوهن

(۱۹۴۱ – ….)

رابرت او. کوهن، دانشمند علوم سیاسی و نظریه‌پرداز امریکایی روابط بین‌الملل، از برجسته‌ترین چهره‌های نهادگرایی لیبرال در سیاست جهانی به‌شمار می‌رود. او در دانشگاه‌های سوارثمور، استنفورد، براندایس، هاروارد، دوک و سپس پرینستون تدریس کرده است. آثار کوهن تأثیر عمیقی بر نظریه روابط بین‌الملل و اقتصاد سیاسی بین‌الملل گذاشته و او را به یکی از مراجع اصلی در بحث نهادهای بین‌المللی، همکاری و حکمرانی جهانی بدل کرده است.

او پس از انتشار کتاب پس از هژمونی در ۱۹۸۴ بیش از پیش شناخته شد؛ اثری که در آن نشان داد همکاری میان دولت‌ها حتی در نبود یک قدرت مسلط جهانی نیز می‌تواند از طریق نهادها و رژیم‌های بین‌المللی تداوم یابد. کوهن در بیمارستان دانشگاه شیکاگو زاده شد، در کالج شایمر تحصیل کرد و دکترای خود را از دانشگاه هاروارد گرفت.

بخش مهمی از پژوهش‌های کوهن به این پرسش اختصاص دارد که نهادها و سازمان‌های بین‌المللی چگونه می‌توانند بر رفتار دولت‌ها اثر بگذارند و زمینه همکاری را در شرایط آنارشی نظام بین‌الملل فراهم آورند. او با حفظ این فرض واقع‌گرایانه که دولت‌ها بازیگران اصلی سیاست جهانی‌اند، کوشید نشان دهد که قواعد، هنجارها و نهادهای مشترک می‌توانند هزینه‌های بی‌اعتمادی را کاهش دهند، اطلاعات را شفاف‌تر سازند و امکان همکاری پایدار را افزایش دهند.

کوهن با همکاری جوزف نای، مفهوم «وابستگی متقابل پیچیده» را در تحلیل روابط بین‌الملل بسط داد؛ مفهومی که از مهم‌ترین نوآوری‌های نظری در این حوزه به‌شمار می‌آید. در این چارچوب، آنان بر سه نکته تأکید داشتند: نخست آن‌که دولت‌ها همچنان بازیگران مهم سیاست جهانی‌اند، اما تنها بازیگران آن نیستند؛ دوم آن‌که قدرت صرفاً به ابزار نظامی محدود نمی‌شود و ابعاد اقتصادی، نهادی و ارتباطی نیز دارد؛ و سوم آن‌که در بسیاری از حوزه‌ها، به‌ویژه اقتصاد و همکاری‌های فراملی، استفاده از زور نظامی کارایی کمتری دارد. این دیدگاه بدین‌سان تصویری پیچیده‌تر از سیاست جهانی عرضه می‌کرد.

کوهن در پس از هژمونی به نقد این برداشت واقع‌گرایانه پرداخت که همکاری بین‌المللی بدون هژمون پایدار ناممکن است. استدلال اصلی او این بود که دولت‌ها، حتی در غیاب یک قدرت برتر، می‌توانند از راه نهادهای بین‌المللی، تکرار تعاملات، کاهش عدم‌اطمینان و تنظیم قواعد مشترک به همکاری دست یابند. از این رو، مسئله محوری در اندیشه او نه حذف کامل رقابت، بلکه توضیح امکان همکاری در دلِ ساختار آنارشیک نظام بین‌الملل است.

 

برای مطالعه بیشتر:

  • کوهن، رابرت. پس از هژمونی: همکاری و جدایی در اقتصاد سیاسی جهان. پرنستون: انتشارات دانشگاه پرنستون، ۱۹۸۴.
  • الکسندر، جرج ال.. تغیر در نظام بین الملل. کلرادو: انتشارات ویست ویو، ۱۹۸۰.
  • بالدوین، دوید ای.. نولیبرالیسم و نو رئالیسم. نیو یارک: انتشارات دانشگاه کلمبیا، ۱۹۹۳.
اشتراک گزاری از این طریق:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فراخوان