خراسان

سیده بیگم معروف به علویه، دختر سید ناصر گرگانی، از شاعران فاضل در ادبیات فارسی در نیمه دوم سده پنجم هجری در جرجان تولد یافت.

صالح بن نصر از چهره‌های برجسته و اثرگذار سیستان در قرن هفتم هجری بود؛ شخصیتی که با تکیه بر نیروی عیاران و مهارت‌های سیاسی و

زیب‌النسا از زنان عارف و فقیه در نیمه اول سده سوم هجری در بلخ تولد شد. او را معاصر شقیق بلخی، عارف شوریده‌سر و شهیر

شمس بُستی از چهره‌های برجستهٔ شعر فارسی در سیستان در سدهٔ ششم هجری است؛ شاعری که نامش نه به‌سبب کثرت آثار، بلکه به‌دلیل کیفیت ممتاز

عایشه مُقُریه از سخنوران و شاعران ادبیات فارسی در نیمه اول سده هفتم هجری در مُقر غزنی از توابع خراسان دیده به جهان گشود. در

سموری سجزی سیستانی، یکی از شاعران و کاتبان برجستهٔ قرن ششم هجری است که در سرزمین سیستان می‌زیست و از شخصیت‌های برجستهٔ ادبی و علمی

ترکان خاتون قراخانی از بانوان بانفوذ و مقتدر دوره سلجوقی بود که به عنوان همسر اول ملکشاه سلجوقی و مادر محمود اول، نقش مهمی در سیاست‌های داخلی

سراج الدین سگزی، متخلص به سراجی، از شاعران بزرگ قصیده‌سرا و مداحان برجستهٔ سدهٔ هفتم هجری است که در نیمهٔ اول این قرن می‌زیست. او

صنوبر عاجزه  (گاهی عاجزی) یکی از شاعران برجسته زبان فارسی در سده دوازدهم هجری بود. او در خانواده سید عبدالله میر خلیل از اهالی فیروزکوه

حمزه غافل سیستانی، مشهور به ملک حمزه فرزند ملک جلال‌الدین، از شاعران سده یازدهم هجری است. او در سیستان به دنیا آمد و به عنوان

ضُحاء بلخی معروف به بی‌بی ضُحاء، بانوی عارف و پارسا، در نیمه دوم سده سوم هجری در بلخ، از توابع خراسان، زاده شد. این زن

حمزه بن عبدالله خارجی، معروف به حمزه سیستانی، شخصیتی برجسته در تاریخ سیستان است که در دوران خلافت هارون‌الرشید، در اواخر قرن دوم هجری، علیه