
نامآوران سیستان: معرفی صد شخصیت نامآور سیستان (۶۴) | ابو زکریا یحیی سیستانی، عالم و فقیه
یحیی بن عمار بن یحیی بن عمار بن عنبس، مشهور به امام واعظ ابوزکریا شیبانی نیهی سجستانی، از عالمان بزرگ قرن چهارم هجری و از

یحیی بن عمار بن یحیی بن عمار بن عنبس، مشهور به امام واعظ ابوزکریا شیبانی نیهی سجستانی، از عالمان بزرگ قرن چهارم هجری و از

رودابه، همسر زال و مادر رستم، یکی از شخصیتهای برجسته شاهنامه فردوسی است که علاوه بر جایگاه اسطورهای و مادری، در حوزه پزشکی اسطورهای نیز

ملکشاه حسین بن غیاثالدین محمد بن شاه محمود سیستانی، از شاهزادگان مشهور سیستان و بازمانده سلسله عمرو لیث صفاری است. او در سال ۹۷۸ هجری

زینالدین سید اسماعیل جرجانی (متولد ۴۳۴ –وفات ۵۳۱ هجری قمری) پزشک و دانشمند برجسته خراسان در سده ششم هجری بود که بیشتر زندگی علمی خود

حمزه غافل سیستانی، متخلص به غافل، از شاعران برجسته سده یازده هجری است که در دیار سیستان چشم به جهان گشود. او که فرزند ملک

ابوریحان محمد بن احمد بیرونی متولد ۳ ذیحجه ۳۶۲ هجری قمری، یکی از بزرگترین دانشمندان خراسان در سدههای چهارم و پنجم هجری قمری بود که

زینالدین سنجری، مشهور به زین سیستانی، از شاعران فاضل و برجستهٔ سیستان در سدههای متأخر اسلامی بود. او اهل بَحسَک از توابع فراه بود و

ابوبکر محمد بن زکریای رازی، مشهور به زکریای رازی، در شعبان ۲۵۱ هجری قمری در ری به دنیا آمد و تا پایان عمر در همان

قاضی احمد سیستانی، ملقب به قاضی لاغر، از شاعران برجسته و نامآور عصر خود و از چهرههای ادبی دربار ملک محمود، پادشاه سیستان، بود. وی

ابوعلی حسین بن عبدالله بن حسن بن علی بن سینا، معروف به بوعلی سینا، در سال ۳۷۰ هجری قمری در بخارا، از شهرهای مهم خراسان

ابوسلیمان حمد بن محمد بن ابراهیم خطّابی بُستی (۳۱۹/۳۱۷–۳۸۶/۳۸۸ق)، از نامدارترین محدثان، فقیهان و لغتشناسان سدهٔ چهارم هجری، در شهر بُست از نواحی سیستان دیده

ابوسهل عیسی بن یحیی بن ابراهیم المسیحی، مشهور به ابوسهل مسیحی گرگانی، در نیمه دوم قرن چهارم هجری قمری در خوارزم به دنیا آمد و